Bölüm 13 – Shen Tianyu: Uzak yoldan gelen haber

Karacay şehrinin sabah pazarı her zamankinden daha kalabalıktı.

Sonbaharın sonuna yaklaşılırken şehrin ticaret hayatı canlanıyordu. Kuzeyden gelen tüccarlar kürk ve şifalı otlar getiriyor, güneyden gelen kervanlar ise pirinç, kumaş ve çeşitli ev eşyaları satıyordu. Pazardaki dükkanların önünde alıcılar toplanmış, sokakların kenarında yük arabaları sıralanmıştı.

Şen ailesinin ticaret temsilcilerinden biri de o sabah pazara gelmişti. Ailenin şifalı otlar dükkanına ait hesapları kontrol ediyor, satıcılarla fiyatlar hakkında konuşuyordu.

Şen ailesinin ticareti sadece Karacay şehri ile sınırlı değildi. Çeşitli köylerde ve küçük yerleşim merkezlerinde ortakları vardı. Şifalı otlar, ruhani hayvan derileri ve bazı zanaat ürünleri ailenin ana gelir kaynakları arasında saylıyordu.

Bu ticaretin güvenliği ise kervanların düzgün bir şekilde organize edilmesine bağlıydı.

Şen Yuanqi'nin son seferi de tam olarak bu nedenle önemliydi.

Malikanede Lin Meiyun kahvaltıdan sonra Tianyu'yu kucağına alıp pencerenin yanına geldi.

Bebek bir süre avluya baktı. Hizmetçiler su kaplarını taşıyor, iki kişi de deponun önünde boş çuvalları topluyordu.

Lin Meiyun oğlunun yanağına dokundu.

— Bugün baban hakkında haber gelebilir.

Tianyu onun sesini duyup başını çevirdi.

— Sen henüz onu tanımaya yeni başladın. Döndüğünde bakalım seni tanıyacak mı?

Bebek alçak sesle karşılık verdi.

Lin Meiyun gülümserdi.

Sonra kapı çalındı.

İçeri Şen Lian girdi.

— Meiyun, Şen Quren seni çağırıyor. Kervanla ilgili haber gelmiş.

Lin Meiyun derhal ayağa kalktı.

— Ne oldu?

— Henüz bilmiyorum. Haberci biraz önce geldi.

Lin Meiyun Tianyu'yu kucağında tutarak onunla birlikte odadan çıktı.

Şen Quren'in odasında Luo Da ve iki aile temsilcisi ayakta duruyordu.

Masaya açılmış bir mektup konulmuştu. Mektubun üzerinde kervan liderinin mührü vardı.

— Kervan Karacay'dan ayrıldıktan sonra kuzey yoluna ulaşmış, — dedi Şen Quren. — İlk durakta hiçbir sorun yaşanmamış. Lakin dağ geçidine yaklaşırken şiddetli yağmurla karşılaşmışlar.

Lin Meiyun endişeyle sordu:

— Yuanqi nasıl?

— Mektupta sağlıklı olduğu yazılmış. Kervanın yükü de salimen duruyor.

Lin Meiyun biraz rahat bir nefes aldı.

Şen Quren mektubu masanın üzerinde çevirdi.

— Yağmur yüzünden dağ yolunun bir kısmı kapanmış. Kervanın geri dönmesi değil, alternatif yoldan hareket etmesi kararlaştırılmış. Bu yüzden sefer birkaç gün uzayabilir.

Luo Da söhbete katıldı:

— Alternatif yol daha uzun, ama güvenli sayılıyor. Oradan geçen tüccarlardan da bilgi aldık.

Şen Quren başını salladı.

— Asıl mesele zaman değil, insanların ve yükün güvenliğidir. Yuanqi'ye de bu konuda talimat gönderdik.

Lin Meiyun mektuba baktı.

— O ne zaman dönebilir?

— Yol şartlarına bağlı. Birkaç gün gecikme mümkün.

Lin Meiyun başka bir şey sormadı. Yuanqi'nin kervan işlerinde deneyimli olduğunu biliyordu. Yine de uzak bir seferde olan bir insan için endişelenmemek imkansızdı.

Şen Quren onun yüzüne baktı.

— Endişelenme. Kervanda deneyimli muhafızlar var. Yuanqi de bu yolları iyi tanıyor.

— Biliyorum, baba. Sadece haberi beklemek zor.

Şen Quren sakince başını salladı.

— Hepimiz bekliyoruz.

Günün ikinci yarısında Şen ailesinin avlusunda olağan antrenmanlar devam ediyordu.

Şen Rui ve Şen Yichen tahta kılıçlarla karşı karşıya durmuşlardı. Onların antrenmanını Çen U denetliyordu.

— Yeniden, — diye emretti hoca.

Rui kılıcını kaldırıp ileri adım attı.

İlk vuruşu hızlıydı. Yichen bunu kılıcının gövdesiyle karşıladı, ardından bir adım yana çekilerek Rui'ye karşı saldırıya geçti.

Rui geri çekildi, ancak ayağı taş döşemenin kenarına takıldı. Dengesini kaybederek bir adım geriledi.

Çen U derhal söze girdi:

— Dur!

İkisi de hareketsiz kaldı.

— Rui, saldırırken bütün dikkatini rakibinin kılıcına yöneltiyorsun. Ayaklarının pozisyonunu unutuyorsun.

Rui nefesini toplayıp cevap verdi:

— Onun vuruşu beklediğimden erken geldi.

— Dövüşte rakibinin senin beklentine uygun hareket etmesini bekleyemezsin.

Yichen kılıcını aşağı indirdi.

— Ben de onun ilk saldırısını önceden görmüştüm. Ayak hareketini değiştireceğini düşündüm.

Rui ona baktı.

— Bunu en başından söyleyemezdin mi?

— Dövüş sırasında sana tavsiye vermemem gerekiyor.

Çen U onların konuşmasını kesti.

— Yeniden başlayın. Bu sefer vuruşların sayısına değil, aralarındaki geçişlere dikkat edin.

Antrenman saatinin kenarındaki tahta levhayı işaret etti.

— Yedi Akın Kılıcı'nın temelini hatırlayın. Bu teknik yedi rastgele vuruştan ibaret değil. Her hareket bir öncekinin devamıdır. Ayak hareketi, vücut dengesi ve kılıcın yönü birbiriyle uyumlu olmalıdır.

Rui başını salladı.

— Anladım, hoca.

— Anlamak yetmez. Vücudunuz bunu düzgün bir şekilde yerine getirmelidir.

Antrenman yeniden başladı.

Bu sefer Rui ilk saldırısından sonra geri çekilmeye acele etmedi. Yichen'in savunmasını yokladı, ardından yönünü değiştirerek ikinci vuruşu indirdi.

Vuruşu eskisinden daha düzgündü.

Çen U bunu gördü, ancak övmedi.

— Devam et.

O sırada Lin Meiyun Tianyu'yu avluya getirmişti.

Bebek gölgelikteki yumuşak bir döşeğin üzerinde uzanıyordu. Annesi yakınında oturup onunla oynuyordu.

Antrenman sahasından tahta kılıçların çarpışma sesleri geliyordu.

Tianyu başını o yöne çevirdi.

Rui bunu görüp antrenman sırasında gülümsedi.

— Bak, küçüklük de bizi izliyor!

Çen U hemen seslendi:

— Dikkatini dağıtma!

Rui yeniden pozisyonunu aldı.

Yichen ise fırsattan istifade ederek saldırıya geçti. Rui vuruşu geç karşıladı ve tahta kılıcı elinden kayıp yere düştü.

— Yine kaybettin, — dedi Yichen.

Rui kılıcını almak için eğildi.

— Bu sefer hazır değildim.

— Her defasında öyle söylüyorsun.

Lin Meiyun gülümseyerek Tianyu'nun başını okşadı.

— Görünüşe göre senin etrafında büyürken ortalık epey gürültülü olacak.

İkindi vakti Şen Quren ailenin deposunu ziyaret etti.

Luo Da onu kapıda karşıladı.

— İhtiyar, son envanter listesini hazırladım.

— Göster.

Luo Da defteri ona uzattı.

Şen Quren sayfaları gözden geçirdi. Şifalı otların miktarı, ruhani hayvan derilerinin durumu ve diğer malların kayıtları yerindeydi.

Ancak birkaç eski tahta sandıkta sorun çıkmıştı.

— Bu sandıkların bir kısmı neden değiştirilmedi? — diye sordu Şen Quren.

— Onlar hala kullanılabilir durumda. Sadece alt kısımları eskimiş. İçindeki malları başka sandıklara aktarmayı planlıyoruz.

Şen Quren sandıklardan birine yaklaştı. Elini tahtanın üzerinde gezdirdi.

— Bunları uzun süre saklamayın. Nem tahtayı zayıflatmış. Gelecek hafta yenilerini alın.

— Baş üstüne.

Şen Quren deponun diğer kısmına göz gezdirdi.

— Kervan dönene kadar yeni mal kabul etmeyin. Önce mevcut stokları düzgünce yerleştirelim.

Luo Da notlar aldı.

Şen Quren çıkmaya hazırlanırken eski sandıklardan birinin köşesinde garip bir iz gördü.

Tahtanın kenarından küçük bir parça sanki pürüzsüz bir şekilde yok olmuştu. Etrafında ne bir çatlak ne de kırık parçalar vardı.

Elini o yere yaklaştırdı.

— Bu sandık hasar mı görmüş?

Luo Da baktı.

— Olabilir. Eski bir tahta. Birkaç gün önce de böyle bir sorun olmuştu.

— İçinde ne saklanıyordu?

— Sıradan paketleme malzemeleri.

Şen Quren sandığa bir kez daha baktı.

— Bu tahtaları da değiştirin.

— Oldu.

İhtiyar daha fazla durmadı.

Depoda her yıl onlarca tahta sandık kullanılıyor, bazıları nemden, bazıları ise yükün ağırlığından zarar görüyordu. Böylesine küçük bir iz ayrıca araştırma gerektirmiyordu.

Gece çöktüğünde Lin Meiyun Tianyu'yu uyutmaya hazırlanıyordu.

Bebek önce huzursuzca kıpırdandı, ardından annesinin kucağında sakinleşti.

Lin Meiyun onun alnından öptü.

— Baban döndüğünde seni kucağına alacak. Belki de eskisinden biraz daha büyümüş olacaksın.

Pencereye gidip dışarı baktı.

Şehrin uzak kısmında fenerlerin ışıkları görünüyordu. Karacay gece hayatını yavaş yavaş sonlandırıyordu.

Birkaç sokak ötede kervan durağının kapıları kapatılıyor, tüccarlar mallarını korumak için son kontrollerini yapıyorlardı.

Uzakta, dağ yollarından birinde ise Şen Yuanqi'nin kervanı hareketine devam ediyordu.

Alternatif yola çıkmış, yağmurun hasar verdiği geçidi geride bırakmışlardı. Yol uzasa da kervanın adamları arasında ciddî bir sorun yoktu.

Şen Yuanqi atının üstünde ilerlerken ilerideki dağ silsilesine baktı.

Yanında giden muhafız sordu:

— İhtiyar Şen, bu gece sıradaki durakta olabilecek miyiz?

— Hava değişmezse varacağız.

— Ya yarın?

— Yarın yolun durumuna bakarız. Güvenli değilse bekleriz.

Muhafız başını salladı.

Kervan ilerlemeye devam etti.

Karacay şehrinde ise Lin Meiyun çoktan Tianyu'nun yanına dönmüştü. Bebek sakince uyuyordu.

Ailenin günlük hayatı devam ediyordu. Antrenmanlar, ticaret, depo işleri ve kervanın dönüşünü beklemek…

Hiç kimse küçük tahta izlerinin ardında büyük bir sır aramıyordu.

Şimdilik bunlar sadece eski eşyaların hasar görmesi gibi görünüyordu.

Ama Şen ailesinin hayatında meydana gelen bu ufak tefek olaylar zamanla birbirinden ayrı görünen izlerden daha büyük bir manzaranın parçalarına dönüşecekti.

### 13-cü fəsil — Shen Tianyu: Uzaq yoldan gələn xəbər

 

Qaraçay şəhərində səhər bazarı həmişəkindən daha izdihamlı idi.

 

Payızın sonuna yaxınlaşdıqca şəhərin ticarət həyatı canlanırdı. Şimaldan gələn tacirlər xəz və dərman bitkiləri gətirir, cənubdan gələn karvanlar isə düyü, parça və müxtəlif məişət əşyaları satırdılar. Bazardakı dükanların qarşısında alıcılar toplaşmış, küçələrin kənarında yük arabaları sıralanmışdı.

 

Şen ailəsinin ticarət nümayəndələrindən biri də həmin səhər bazara gəlmişdi. O, ailənin dərman bitkiləri dükanına aid hesabları yoxlayır, satıcılarla qiymətlər barədə danışırdı.

 

Şen ailəsinin ticarəti yalnız Qaraçay şəhəri ilə məhdudlaşmırdı. Onların müxtəlif kəndlərdə və kiçik yaşayış məntəqələrində tərəfdaşları vardı. Dərman bitkiləri, ruhani heyvan dəriləri və bəzi sənətkarlıq məhsulları ailənin əsas gəlir mənbələrindən sayılırdı.

 

Bu ticarətin təhlükəsizliyi isə karvanların düzgün təşkil edilməsindən asılı idi.

 

Şen Yuanqının son səfəri də məhz bu səbəbdən vacib idi.

 

Malikanədə Lin Meiyun səhər yeməyindən sonra Tianyunu qucağına alıb pəncərənin yanına gəldi.

 

Körpə bir müddət həyətə baxdı. Xidmətçilər su qablarını daşıyır, iki nəfər anbarın qarşısında boş kisələri yığırdı.

 

Lin Meiyun oğlunun yanağına toxundu.

 

— Bu gün atan haqqında xəbər gələ bilər.

 

Tianyu onun səsini eşidib başını çevirdi.

 

— Sən hələ onu tanımağa yeni başlamısan. Qayıdanda görək səni tanıyacaqmı.

 

Körpə balaca səslə cavab verdi.

 

Lin Meiyun gülümsədi.

 

Sonra qapı döyüldü.

 

İçəri Shen Lian daxil oldu.

 

— Meiyun, Şen Quren səni çağırır. Karvanla bağlı xəbər gəlib.

 

Lin Meiyun dərhal ayağa qalxdı.

 

— Nə baş verib?

 

— Hələ bilmirəm. Xəbərçi bir az əvvəl gəlib.

 

Lin Meiyun Tianyunu qucağında saxlayaraq onunla birlikdə otaqdan çıxdı.

 

Şen Qurenin otağında Luo Da və iki ailə nümayəndəsi dayanmışdı.

 

Masaya açılmış bir məktub qoyulmuşdu. Məktubun üzərində karvan rəhbərinin möhürü vardı.

 

— Karvan Qaraçaydan ayrıldıqdan sonra şimal yoluna çatıb, — Şen Quren dedi. — İlk dayanacaqda heç bir problem yaşanmayıb. Lakin dağ keçidinə yaxınlaşanda güclü yağışla qarşılaşıblar.

 

Lin Meiyun narahatlıqla soruşdu:

 

— Yuanqı necədir?

 

— Məktubda onun sağlam olduğu yazılıb. Karvanın yükü də salamatdır.

 

Lin Meiyun bir qədər rahat nəfəs aldı.

 

Şen Quren məktubu masanın üzərində çevirdi.

 

— Yağış səbəbindən dağ yolunun bir hissəsi bağlanıb. Karvanın geri qayıtması yox, alternativ yolla hərəkət etməsi qərara alınıb. Buna görə səfər bir neçə gün uzana bilər.

 

Luo Da söhbətə qoşuldu:

 

— Alternativ yol daha uzundur, amma təhlükəsiz sayılır. Oradan keçən tacirlərdən də məlumat almışıq.

 

Şen Quren başını tərpətdi.

 

— Əsas məsələ vaxt deyil, insanların və yükün təhlükəsizliyidir. Yuanqıya da bu barədə göstəriş göndərmişik.

 

Lin Meiyun məktuba baxdı.

 

— O, nə vaxt qayıda bilər?

 

— Yol şəraitindən asılıdır. Bir neçə gün gecikmə mümkündür.

 

Lin Meiyun daha heç nə soruşmadı. Yuanqının karvan işlərində təcrübəli olduğunu bilirdi. Bununla belə, uzaq səfərdə olan insan üçün narahatlıq keçirməmək mümkün deyildi.

 

Şen Quren onun üzünə baxdı.

 

— Narahat olma. Karvanda təcrübəli mühafizəçilər var. Yuanqı da bu yolları yaxşı tanıyır.

 

— Bilirəm, ata. Sadəcə, xəbəri gözləmək çətindir.

 

Şen Quren sakitcə başını tərpətdi.

 

— Hamımız gözləyirik.

 

Günün ikinci yarısında Şen ailəsinin həyətində adi məşqlər davam edirdi.

 

Şen Rui və Şen Yichen taxta qılınclarla qarşı-qarşıya dayanmışdılar. Onların məşqinə Çen U nəzarət edirdi.

 

— Yenidən, — müəllim əmr etdi.

 

Rui qılıncını qaldırdı və irəli addımladı.

 

İlk zərbəsi sürətli idi. Yichen onu qılıncının gövdəsi ilə qarşıladı, sonra bir addım yana çəkilərək Ruiyə qarşı hücuma keçdi.

 

Rui geri çəkildi, lakin ayağı daş döşəmənin kənarına ilişdi. Tarazlığını itirərək bir addım geri atdı.

 

Çen U dərhal danışdı:

 

— Dayan!

 

İkisi də hərəkətsiz qaldı.

 

— Rui, hücum edərkən bütün diqqətini rəqibin qılıncına yönəldirsən. Ayaqlarının vəziyyətini unudursan.

 

Rui nəfəsini dərib cavab verdi:

 

— Onun zərbəsi gözlədiyimdən tez gəldi.

 

— Döyüşdə rəqibin sənin gözləntinə uyğun hərəkət etməsini gözləyə bilməzsən.

 

Yichen qılıncını aşağı saldı.

 

— Mən də onun ilk hücumunu əvvəlcədən görmüşdüm. Ayaq hərəkətini dəyişəcəyini düşündüm.

 

Rui ona baxdı.

 

— Bunu əvvəldən deyə bilməzdin?

 

— Döyüş zamanı sənə məsləhət verməli deyiləm.

 

Çen U onların söhbətini kəsdi.

 

— Yenidən başlayın. Bu dəfə zərbələrin sayına yox, aralarındakı keçidlərə diqqət yetirin.

 

O, məşq meydançasının kənarındakı taxta lövhəni göstərdi.

 

— Yeddi Axın Qılıncının əsasını xatırlayın. Bu texnika yeddi təsadüfi zərbədən ibarət deyil. Hər hərəkət əvvəlkinin davamıdır. Ayaq hərəkəti, bədən tarazlığı və qılıncın istiqaməti bir-birinə uyğun gəlməlidir.

 

Rui başını tərpətdi.

 

— Başa düşdüm, müəllim.

 

— Başa düşmək kifayət deyil. Bədəniniz bunu düzgün yerinə yetirməlidir.

 

Məşq yenidən başladı.

 

Bu dəfə Rui ilk hücumundan sonra geri çəkilməyə tələsmədi. Yichenin müdafiəsini yoxladı, sonra istiqamətini dəyişərək ikinci zərbəni endirdi.

 

Zərbə əvvəlkindən daha düzgün idi.

 

Çen U bunu gördü, amma tərif etmədi.

 

— Davam et.

 

Həmin vaxt Lin Meiyun Tianyunu həyətə gətirmişdi.

 

Körpə kölgəli yerdəki yumşaq döşəyin üzərində uzanırdı. Anası yaxınlıqda əyləşib onunla oynayırdı.

 

Məşq meydançasından taxta qılıncların toqquşma səsləri gəlirdi.

 

Tianyu başını həmin istiqamətə çevirdi.

 

Rui bunu görüb məşq zamanı gülümsədi.

 

— Bax, balaca da bizi izləyir!

 

Çen U dərhal səsləndi:

 

— Diqqətini yayındırma!

 

Rui yenidən mövqeyini aldı.

 

Yichen isə fürsətdən istifadə edərək hücuma keçdi. Rui zərbəni gec qarşıladı və taxta qılıncı əlindən sürüşüb yerə düşdü.

 

— Yenə uduzdun, — Yichen dedi.

 

Rui qılıncını götürmək üçün əyildi.

 

— Bu dəfə hazır deyildim.

 

— Hər dəfə belə deyirsən.

 

Lin Meiyun gülümsəyərək Tianyunun başını sığalladı.

 

— Görünür, sənin ətrafında böyüyəndə çoxlu səs-küy olacaq.

 

Axşamüstü Şen Quren ailənin anbarına baş çəkdi.

 

Luo Da onu qapıda qarşıladı.

 

— Ağsaqqal, son inventar siyahısını hazırlamışam.

 

— Göstər.

 

Luo Da dəftəri ona uzatdı.

 

Şen Quren səhifələri nəzərdən keçirdi. Dərman bitkilərinin miqdarı, ruhani heyvan dərilərinin vəziyyəti və digər malların qeydləri qaydasında idi.

 

Lakin bir neçə köhnə taxta yeşikdə problem yaranmışdı.

 

— Bu yeşiklərin bir hissəsi niyə dəyişdirilməyib? — deyə Şen Quren soruşdu.

 

— Onlar hələ istifadəyə yararlıdır. Sadəcə, alt hissələri köhnəlib. İçərisindəki malları başqa yeşiklərə köçürməyi planlaşdırırıq.

 

Şen Quren yeşiklərdən birinə yaxınlaşdı. Əlini taxtanın üzərində gəzdirdi.

 

— Bunları uzun müddət saxlamayın. Nəmlik taxtanı zəiflədib. Gələn həftə yeniləri alın.

 

— Baş üstə.

 

Şen Quren anbarın digər hissəsinə baxdı.

 

— Karvan qayıdana qədər yeni mallar qəbul etməyin. Əvvəlcə mövcud ehtiyatları düzgün yerləşdirək.

 

Luo Da qeydlər apardı.

 

Şen Quren çıxmağa hazırlaşarkən köhnə yeşiklərdən birinin küncündə qəribə bir iz gördü.

 

Taxtanın kənarında kiçik bir hissə sanki hamar şəkildə yoxa çıxmışdı. Ətrafında nə çat, nə də qırıq parçalar vardı.

 

O, əlini həmin yerə yaxınlaşdırdı.

 

— Bu yeşik zədələnib?

 

Luo Da baxdı.

 

— Ola bilər. Köhnə taxtadır. Bir neçə gün əvvəl də belə bir problem olmuşdu.

 

— İçində nə saxlanılırdı?

 

— Adi qablaşdırma materialları.

 

Şen Quren yeşiyə bir daha baxdı.

 

— Bu taxtaları da dəyişdirin.

 

— Oldu.

 

Qoca daha artıq dayanmadı.

 

Anbarda hər il onlarla taxta yeşik istifadə olunur, bəziləri nəmlikdən, bəziləri isə yükün ağırlığından zədələnirdi. Belə kiçik bir iz ayrıca araşdırma tələb etmirdi.

 

Gecə düşəndə Lin Meiyun Tianyunu yatızdırmağa hazırlaşırdı.

 

Körpə əvvəlcə narahatlıqla tərpəndi, sonra anasının qucağında sakitləşdi.

 

Lin Meiyun onun alnından öpdü.

 

— Atan qayıdanda səni qucağına alacaq. Bəlkə də əvvəlkindən bir az böyümüş olacaqsan.

 

O, pəncərənin yanına gedib çölə baxdı.

 

Şəhərin uzaq hissəsində fənərlərin işıqları görünürdü. Qaraçay gecə həyatına yavaş-yavaş son verirdi.

 

Bir neçə küçə aralıda karvan dayanacağının qapıları bağlanır, tacirlər mallarını qorumaq üçün son yoxlamalarını aparırdılar.

 

Uzaqda, dağ yollarının birində isə Şen Yuanqının karvanı hərəkətini davam etdirirdi.

 

Onlar alternativ yola çıxmış, yağışın zədələdiyi keçidi arxada qoymuşdular. Yol uzansa da, karvanın adamları arasında ciddi problem yox idi.

 

Şen Yuanqı atının üstündə irəliləyərkən qarşıdakı dağ silsiləsinə baxdı.

 

Yanında gedən mühafizəçi soruşdu:

 

— Ağsaqqal Şen, bu gecə növbəti dayanacağa çatacağıq?

 

— Hava dəyişməsə, çatacağıq.

 

— Bəs sabah?

 

— Sabah yolun vəziyyətinə baxarıq. Təhlükəsiz deyilsə, gözləyərik.

 

Mühafizəçi başını tərpətdi.

 

Karvan irəliləməyə davam etdi.

 

Qaraçay şəhərində isə Lin Meiyun artıq Tianyunun yanına qayıtmışdı. Körpə sakitcə yatırdı.

 

Ailənin gündəlik həyatı davam edirdi. Məşqlər, ticarət, anbar işləri və karvanın dönüşünü gözləmək...

 

Heç kim kiçik taxta izlərin arxasında hansısa böyük sirr axtarmırdı.

 

Hələlik bunlar yalnız köhnə əşyaların zədələnməsi kimi görünürdü.

 

Amma Şen ailəsinin həyatında baş verən bu xırda hadisələr zamanla bir-birindən ayrı görünən izlərdən daha böyük bir mənzərənin parçalarına çevriləcəkdi.