Bölüm 160: Temizlik Harekatı ve Yok Oluş

Bölüm 160: Temizlik Harekatı ve Yok Oluş

Calgurio’ya her yönden umutsuz raporlar yağıyordu. Durum son derece vahimdi; bu istila operasyonunun başarısız olduğu artık gün gibi ortadaydı. Hatta durum başarısızlığın da ötesindeydi. Ormandan canlı çıkıp çıkamayacakları bile artık büyük bir soru işaretiydi.

(Nasıl bu hale geldi? Hayır, her şey ne zaman ters gitmeye başladı?)

Calgurio düşüncelerini toparlamaya çalışsa da çaresizlik içinde döngüye girmişti. Yine de o bir kolordu komutanıydı ve binlerce askerin hayatından sorumluydu. Pes etmek onun lügatinde yoktu.

İlk gelen raporlar, başkent saldırı birliğinin düşmanla çatışmaya girdiğini ve savaşın bir kilitlenme noktasına ulaştığını söylüyordu. İmparatorluk ordusu sayıca ezici bir üstünlüğe sahip olmasına rağmen, düşmanın demir gibi sağlam savunma formasyonunu bir türlü yaramıyordu. Ne büyü topları ne de geniş çaplı sihirler, düşmanın savunma bariyerini aşabiliyordu.

Ancak Calgurio tam bu noktayı analiz ederken, her şeyin çok geç olduğunu fark etti. Yeni bir düşman birliği ortaya çıkmıştı; bu birlik, dehşetin ete kemiğe bürünmüş haliydi.

Dehşet ve Yıkım

Sayıları İmparatorluk ordusunun onda biri kadar bile olmayan mor zırhlı bu birlik (Yomigaeri), ön safları perişan etmeye başlamıştı. Üstelik düşman savunmasının içinden gelen devasa büyü saldırıları imparatorluk askerlerini biçiyordu. Calgurio hala sayıca üstün oldukları için arka saflardaki 100.000 taze askeri öne sürerek durumu toparlayabileceğini sanıyordu. Bu “kesin zafer” stratejisiydi.

Fakat o “güvence” hissi bir saniye içinde yok oldu.

Gökyüzünden bir büyü algılandı: “Gravity Collapse” (Yerçekimi Çöküşü). Takviye olarak bekleyen 100.000 asker, tek bir büyüyle ezilerek yok edildi. Enerji ölçüm ekibi çıldırmış gibi bağırıyordu:

“O… o bir canavar! Sadece tek bir varlık, teoride bile imkansız olan o galaktik büyüyü mükemmel bir şekilde kullandı!”

Calgurio’nun beynine gerçek korku o an ulaştı. Karşılarında sıradan bir düşman yoktu. Bunlar İblis Lordu (Demon Lord) sınıfında, hatta belki de üzerinde varlıklardı.

Krishna’nın Dönüşü ve Acı Gerçekler

O sırada çadırına perişan halde bir adam girdi. Bu, imparatorluğun en güçlü savaşçılarından biri olan Krishna’ydı. Üzerindeki efsanevi (Legendary) zırh paramparçaydı.

“Geri çekil Calgurio! Bazan, Raiha, Albay Kansas… hepsi öldü! İki ‘Diğer Dünyalı’ bile o canavarlara dayanamadı. Labirentin içinde İblis Dükü sınıfında canavarlar var. Az önceki o devasa büyüyü yapan şey muhtemelen İblis Lordu bile değil, sadece onun bir hizmetkarı!”

Calgurio bembeyaz oldu. Labirente giren 350.000 askerin tamamı ölmüştü. Bilekliklerin kopyalarının çalışmadığı da acı bir şekilde anlaşılmıştı. Calgurio, hayatta kalanları kurtarmak için hemen geri çekilme emri vermeye yeltendi.

Diablo’nun Sahneye Çıkışı

“Kufufufu. Bu teklif biraz geç geldi. Şu an hayatta kalan sadece sizlersiniz.”

Çadırın içinde aniden kırmızı saçlı bir iblis belirdi: Diablo. Onun varlığı, devasa bir ejderhadan bile daha yoğun bir büyü enerjisi yayıyordu. Diablo parmağını şıklattı ve çadır bir rüzgarla uçup gitti.

Calgurio dışarı baktığında dehşete düştü. 150.000 askerin tamamı, sanki uyuyorlarmış gibi oldukları yerde cansız yatıyordu. Diablo, “End of World” (Dünyanın Sonu) yeteneğiyle tüm askerlerin ruhlarını tek bir anda hasat etmişti.

“UOOOOOOOOOO!!”

Calgurio, yoldaşlarının katledilmesinin verdiği öfkeyle haykırdı. O an, imparatordan ödünç aldığı Mitolojik (God Class) zırh vücudunu sardı. İmparatorluğun en büyük gücü olan bu zırh, ona tanrısal bir ihtişam veriyordu.

“Seni affetmeyeceğim iblis! Seni yok edeceğim!”

“Kufufufu. İşte şimdi eğlenceli olmaya başladı.”

Ancak bu bir dövüş değildi. Diablo için Calgurio sadece alt tabaka bir canlıydı. Mitolojik bir zırh bile, kullanıcısı o gücü çıkaramadığı sürece Diablo için bir anlam ifade etmiyordu.

Böylece, Tempest’i işgale gelen İmparatorluk ordusunun 500.000’den fazla askeri, neredeyse hiçbir başarı elde edemeden tamamen yok edildi. Tempest için kriz sona ermişti… Tabii buna gerçekten “kriz” denilebilirse.