Bölüm 7 – Shen Tianyu: Ruhani Kristalin Sırrı

Qaraçay şehrinde baharın ilk günleri hissedilmeye başlamıştı.

Kışın soğuğu tamamen çekilmese de, şehrin sokaklarında önceki sertlik kalmamıştı. Sabahları nehir üzerinden kalkan sis güneş yükseldikçe seyrekleşiyor, pazar meydanında satıcıların sesleri daha erken duyuluyordu. Demircilerin çekiçleri yeniden sabahtan akşama kadar çalışıyor, kervanlar şehrin kapılarından birbiri ardına geçiyordu.

Shen ailesinin avlusunda da sıradan bir gün başlıyordu.

Mutfaktan gelen yemek kokusu avlunun diğer tarafına yayılmıştı. Hizmetçiler sabah işlerini görüyor, muhafızlar nöbetlerini değiştiriyor, ailenin gençleri ise eğitim meydanına toplanıyorlardı.

Shen Rui tahta kılıcını omzuna koyarak meydanın kenarında durmuştu. Karşısında Shen Yichen kılıcının kabzasını kontrol ediyordu.

— Bu gün yine beni mağlup etmeye çalışacaksın? — diye sordu Rui.

Yichen ona bakmadan cevap verdi:

— Dün de aynı şeyi söylemiştin.

— Dün tesadüftü.

— Ondan önceki gün de?

Rui dudaklarını büzdü.

— Sen hep laf buluyorsun. Bakalım kılıcın da dilin kadar keskin olacak mı?

Yichen nihayet başını kaldırıp ona baktı.

— Başlayalım.

Meydanın ortasında durmuş Chen Wu elini kaldırdı.

— Konuşmayı bitirdiyseniz, pozisyonlarınızı alın.

İki genç derhal yerini tuttu.

Chen Wu onların ayaklarına baktı.

— Shen Rui, sağ ayağını biraz geri çek. Ağırlığını çok öne vermişsin. Rakibinin seni itmesine gerek kalmayacak. Kendin dengeni kaybedeceksin.

Rui ayağını düzeltti.

— Böyle mi?

— Daha iyidir. Yichen, senin de sol omzun gergin. Kılıcı idare ederken bütün bedenini sertleştirme. Hareket yalnız koldan doğmaz.

Yichen başını salladı.

— Başlayabilir miyiz?

— Başlayın.

Tahta kılıçların ilk darbesi meydanda yankılandı.

Rui önce ileri atıldı. Onun darbesi hızlıydı, lakin Yichen bir adım geri çekilerek hücumun yönünü değiştirdi. Rui ikinci darbeyi vurmaya çalışınca Yichen kılıcını aşağıdan kaldırıp onun savunmasını kenara itti.

Rui derhal geri çekildi.

— Yine!

Chen Wu onları bir müddet izledikten sonra başını hafifçe salladı.

— Yichen’in üstünlüğü hızında değil. O, senin sonraki hareketini bekliyor. Sen ise her darbeden sonra yeniden hücuma başlamak istiyorsun.

Rui nefesini toplayarak sordu:

— Peki ne yapmalıyım?

— Birinci darbeyi son darbe gibi düşünme. Yedi Akın Kılıcı ardışık hareketlerden ibarettir. Bir hareket diğerine yol açmalıdır. Sen ise her defasında durup yeniden başlıyorsun.

Yichen kılıcını aşağı indirdi.

— İstersen, bu defa savunmada durayım. Sen ardışıklığı tamamlamağa çalış.

Rui bir an düşündü.

— İyi. Ama bu defa geri çekilme.

— Senin hücumun buna izin verirse, niye çekileyim?

Rui ona hoşnutsuz bir bakış attı.

Eğitim yeniden başladı.

Shen ailesinin yaşam bölümünde Lin Meiyun küçük oğlunun yanında oturmuştu.

Shen Tianyu artık önceki günlere kıyasla daha çok hareket ediyordu. Henüz oturamyordu, lakin ellerini uzatıyor, önüne konulan eşyaları tutmaya çalışıyordu. Bazen tuttuğu eşyayı uzun süre gözden geçiriyor, sonra ilgisini kaybederek başka tarafa çevriliyordu.

Meiyun onun önüne küçük tahta figür koydu.

— Bakalım, bu defa ne yapacaksın?

Tianyu elini uzattı.

Parmakları figürün yüzeyine dokundu. O, tahtayı tutmaya çalıştı, lakin figür kayarak yan tarafa düştü.

Meiyun gülümsedi.

— Henüz biraz eğitim lazım.

O, figürü yeniden çocuğun önüne koydu.

Tianyu bu defa onu iki eliyle tuttu. Tahta figürü ağzına götürmeye çalışırken Meiyun derhal elini uzatıp onu aldı.

— Yok, bunu yemek olmaz.

Tianyu annesinin yüzüne baktı.

Meiyun onun parmaklarını hafifçe okşadı.

Son haftalarda oğlunun etrafında meydana gelen bazı tuhaflıkları hatırlıyordu. Tahta oyuncağın bir kısmının yok olması, bahçedeki kuru yaprağın küçük parçasının izsiz kaybolması… Bunlar ayrı ayrı çok küçük olaylardı. Hatta onların gerçekten gerçekleşip gerçekleşmediğinden emin olmak bile zordu.

Ancak Meiyun bunları tamamen unutamıyordu.

O, oğlunun ellerine baktı.

Parmaklarında hiçbir yara yoktu. Derisi sağlıklı, hareketleri ise yaşına uygun görünüyordu.

Belki de sadece tesadüftür.

Meiyun kendi kendine böyle düşündü.

Kapının arkasından hizmetçinin sesi geldi.

— Hanımefendi, Mo öğretmen geldi. Aile reisi onu kabul odasında bekliyor.

Meiyun başını kaldırdı.

— Yalnız mı?

— Hayır. Yanında önceki öğrencisi de var.

Meiyun Tianyu'yu kucağına aldı.

— İyi. Birazdan geleceğiz.

Kabul odasında Shen Quren masanın arkasında oturmuşdu. Shen Yuanqı ise onun sağ tarafında duruyordu.

Mo Yançen önceki seferindeki gibi sade, koyu renkli kıyafetler içindeydi. Yanında duran Lu Chen elinde uzun, tahta bir kutu tutuyordu.

Shen Quren konuğa çay doldurttu.

— Bu sefer daha uzaktan geldiniz. Umarım yolunuz rahat geçmiştir.

Mo Yançen fincanı aldı.

— Zor olmadı. Karıçay yolu bu mevsimde nispeten sakin olur.

Shen Yuanqı sordu:

— Bahsettiğiniz yeni ölçü aletini getirdiniz mi?

Mo Yançen Lu Chen'e baktı.

Öğrenci tahta kutuyu masanın üzerine koydu ve kapağını açtı.

İçeride koyu gümüşü bir çerçeveye yerleştirilmiş şeffaf bir kristal vardı. Kristalin altında yuvarlak metal plaka, etrafında ise birbirine bağlanmış ince hatlar görünüyordu. Çerçivənin dört tarafına küçük taşlar yerleştirilmişti.

Shen Quren dikkatle baktı.

— Öncekinden oldukça farklı.

— Bu, sadece bir ölçü kristali değil, — diye açıkladı Mo Yançen. — Önceki alet temel olarak ruhani kökün ilk tepkisini belirliyordu. Bu cihaz ise enerjinin kristal içindeki hareketini ve tepkinin kararlılığını gözlemlemeye imkan veriyor.

Shen Yuanqı kaşlarını çattı.

— Yani bu sefer sonuç daha kesin olacak?

— Daha çok bilgi elde edeceğiz. Ama her aletin de kendi kısıtlaması var.

Mo Yançen sözlerini özellikle vurguladı:

— Eğer sonuç yine kararsız olursa, bu kesinlikle çocuğun ruhani kökünün zayıf olduğu anlamına gelmez.

Shen Quren onaylarcasına başını salladı.

— Bunu en başından da söylemiştiniz. Bu sefer de aynı ihtiyatla yaklaşmanızı istiyorum.

— Ben de tam olarak bunu istiyorum.

Lu Chen kristali kutudan çıkarmaya başladı.

Mo Yançen onu durdurdu.

— Henüz değil. Önce cihazın durumunu kontrol edelim.

O, metal çerçivənin alt kısmındaki küçük düğmeyi çevirdi. Kristalın etrafındaki dört taş sırayla zayıf bir Işık saçtı. Sonra ışıklar sönerek yeniden kararlaştı.

— Cihaz çalışır vaziyette, — dedi Mo Yançen.

Shen Yuanqı masaya yaklaştı.

— Olayın oğlumun bu ölçümden zarar görmesi mümkün mü?

Mo Yançen ona dikkatle baktı.

— Ölçüm sırasında kristal yalnızca çok zayıf bir ruhani enerji iletiyor. Normal şartlarda hiçbir zararı olmaması gerekir. Ancak önceki tepkiyi göz önünde bulundurarak enerjiyi minimum seviyede tutacağım. Çocuk rahatsızlık gösterirse derhal durduracağız.

Shen Quren kısa süre düşündü.

— O halde başlayalım.

Bir süre sonra Lin Meiyun Tianyu ile birlikte kabul odasına girdi.

Shen Yuanqı derhal ayağa kalktı.

— Geldiniz mi?

Meiyun başını salladı.

— Tianyu henüz uyumuştu. Ama sese uyandı.

Mo Yançen çocuğa baktı. Onun ifadesi öncekinden farklı değildi. Lakin bu sefer elinde daha iyi bir cihaz vardı ve önceki başarısız ölçümün nedenini anlamayı umuyordu.

— Onu rahat bir şekilde masanın yanına getirin.

Meiyun, Tianyu’yu kucağında tutarak yaklaştı.

Lu Chen masanın üzerindeki kristali hazırladı. Kristalın etrafındaki metal halkaları bir bir yoxladı.

Mo Yançen sakin bir sesle konuştu:

— Çocuğun eline dokunmamız kâfidir. Onu kristale mecburen yaklaştırmaya gerek yok.

Meiyun oğlunun küçük elini ihtiyatla kristalin üzerine yaklaştırdı.

Tianyu önce şeffaf yüzeye baktı. Sonra parmaklarını açarak kristale dokundu.

İlk anda hiçbir şey olmadı.

Mo Yançen cihazın altındaki küçük enerji taşını işletti.

Kristalin içerisinde zayıf mavi ışık belirdi.

Lu Chen dikkatle müşahidə ediyordu.

— Başlangıç reaksiyonu sabittir, — dedi.

Mo Yançen cevap vermedi. O, kristalin dâhilindeki ışık çizgilerine bakıyordu.

Birkaç nefes müddeti geçti.

Mavi ışık kristalin merkezinde toplanmaya başladı. Sonra onun etrafında nazik çizgiler yaratıldı. Çizgiler önce dairesel şekilde hareket etti, daha sonra birbirinden ayrılarak kristalin muhtelif istikametlerine yayıldı.

Lu Chen kaşlarını çattı.

— Muallim…

— Bekleyin.

Mo Yançen cihazın göstergelerine dikkat yetirdi.

Kristalin ışığı bir qədər güclendi. Lakin birkaç an sonra önceki gibi sabit kalmadı. Işık çizgilerinden biri ani söndü. Diğeri ise aks istikamette hareket etmeye başladı.

Metal çerçivenin üzerindeki küçük taşlar nöbetle parıldadı.

Shen Yuanqı endişeli halde sordu:

— Yine önceki gibi oluyor?

Mo Yançen cevap vermedi.

O, cihazın yanındaki tənzimləyicini bir miktar çevirdi.

Kristalin dâhilindeki ışık yeniden değişti.

Bu defa mavi rengin içinde çok zayıf gri çalar yaratıldı. Həmin çalar bir anlık kristalin merkezinde göründü, sonra yok oldu.

Lu Chen nefesini tuttu.

— Ben böyle bir reaksiyon görmemişim.

Mo Yançen onun sözüne cevap vermedi. Gözleri kristalden ayrılmıyordu.

Birkaç saniye sonra kristalin yüzeyinde nazik bir çat sesi işitildi.

Meiyun derhal oğlunun elini geri çekmek istedi.

— Durdurun!

Mo Yançen derhal cihazı söndürdü.

Işıklar bir bir söndü. Kristalin yüzeyi yeniden şeffaflaştı.

Tianyu ise sakindi. O, elini anasının parmaklarına dayayıp etraftaki insanlara bakıyordu.

Shen Yuanqı derhal oğlunu yokladı.

— Tianyu, iyi misin?

Çocuk cevap vermedi. Sadece babasının yüzüne baktı.

Mo Yançen kristali ihtiyatla götürdü.

— Ona hiçbir şey olmamıştır.

Shen Yuanqı sert sesle sordu:

— Ya bu çat?

Mo Yançen kristalin yüzeyini ışığa tuttu.

— Cihazın özü zedelenmiştir. Çocuğun bedeninde herhangi bir değişiklik görmüyorum.

Shen Quren masaya yaklaştı.

— Netice nedir?

Mo Yançen bir müddet sustu.

Sonra dedi:

— Önceki ölçmeden daha çok malumat elde ettik. Ama netice yine de tamamlanmadı.

Shen Yuanqı kaşlarını çattı.

— Ne demektir bu?

— Kristalin reaksiyonu normal ruhani kök ölçmesine uygun değil. Enerji önce sabit şekilde yayılıyor, sonra ise öz istikametini değiştiriyor. Bazı çizgiler birbirini tamamlıyor, bazıları ise sanki ölçmeden kenarda kalıyor.

Lu Chen söze karıştı:

— Belki de cihazın uygunluğu düzgün seçilmemiştir?

Mo Yançen ona baktı.

— Bu ihtimali istisna etmiyorum. Ama cihazın arızasını da nazara almak lazımdır.

Shen Quren sordu:

— Demek ki, çocuğun ruhani kökünün nevini tayin edemediniz?

— Evet.

Odada kısa sükût yaratıldı.

Shen Yuanqı oğluna baktı. Onun yüzünde endişe açık görünüyordu.

— Bu, onun gelecek kultivasyonuna mani olabilir mi?

Mo Yançen biraz düşündü.

— Bunu şimdiden söylemek mümkün değil. Ruhani kökün ölçülmesi çocuğun gelecekteki imkanlarını tam olarak belirlemez. Hatta sabit sonuç veren çocukların bile hepsi büyük bir kultivatör olmaz. Aynı şekilde, ölçüm sırasında zayıf görünen birinin gelecekte gelişmesi de mümkündür.

O, cihazı yeniden kutuya yerleştirdi.

— Benim tavsiyem şudur: Çocuğu telaşlandırmadan büyütün. Belirli bir yaşa ulaştığında daha kapsamlı bir ölçüm yapılabilir. O zamana kadar onun bedeninin ve ruhani hissiyatının doğal gelişimini gözlemlemek yeterlidir.

Shen Quren onayladı.

— Öyle yapacağız.

Meiyun ise hâlâ Tianyun'un elini tutuyordu.

— Peki ya bugün yaşananlar?

Mo Yangchen ona baktı.

— Şimdilik bunu sıra dışı bir ölçüm reaksiyonu olarak kaydetmekten başka bir şey yapamayız.

Ölçümden sonra Mo Yangchen ve Lu Chen bir süre Shen ailesinin konuğu oldular.

Shen Quren onları avcunun sakin kısmındaki küçük odaya davet etti. Orada cihazın sonuçlarını ve gelecekte yapılabilecek kontrolleri hakkına konuştular.

Lu Chen daha önceki ziyaretinde gördüğü taş ocağı olayını hatırlattı.

— Öğretmenim, ocaktaki taşın yok olması ile bugünkü reaksiyon arasında bir bağlantı olabilir mi?

Mo Yangchen fincanını masaya koydu.

— Olabilir. Ama yalnızca benzerliğe dayanarak bir sonuca varılamaz.

— Her iki olayda da madde iz bırakmadan kayboldu.

— Bunu biliyoruz. Lakin bir olayın diğerine sebep olduğunu kanıtlayamıyoruz.

Shen Quren sohbeti dikkatle dinliyordu.

— Sizce bu meseleyi diğer ruhani okullara bildirmek gerekiyor mu?

Mo Yangchen hemen cevap vermedi.

— Henüz değil. Elimizde ne çocuğun tehlikeli olduğunu ne de özel bir yeteneğe sahip olduğunu gösteren güvenilir bir kanıt var. Yalnızca olağan dışı bir ölçüm sonucu mevcut.

Shen Yuanqi dedi ki:

— Ben de oğlum hakkında asılsız söylentiler yayılmasını istemiyorum.

Mo Yangchen başını salladı.

— Bu durumda bilgiyi yalnızca kendi kayıtlarımda saklayacağım. Daha fazla araştırma yapmak için uygun koşullar oluştuğunda yeniden konuşuruz.

Lu Chen öğretmeninin kararını kabul etti, ama görünüşe göre gördükleri onu hâlâ düşündürüyordu.

O, kristalın yüzeyinde beliren gri tonunu hatırlıyordu.

Bu renk olağan ölçüm reaksiyonlarında görünmüyordu.

Öğleden sonra Shen Yuanqi kervan seyahati için hazırlıklar yapmaya başladı.

Kervanın yola çıkmasına henüz birkaç gün vardı. Yolculuğun kendisi yaklaşık bir hafta sürebilirdi. Güzergah Karıçay'ın batı yolundan geçerek yakın ticaret noktalarına uzanıyordu.

Shen Yuanqi, ambar müdürü Luo Da ile birlikte malların listesini kontrol ediyordu.

— Şifalı bitki kutuları ayrıca işaretlensin. Geçen sefer iki kutu yanlışlıkla demir aletlerin yanına konmuştu.

Luo Da listeye baktı.

— Bu sefer her kutunun üzerinde nişan olacak. Muhafızların sayısını da artırdım.

— Kaç kişi?

— On iki kişi. Dördü tecrübeli savaşçı, kalanları ise kervan korumasında yeterince deneyim kazandı.

Shen Yuanqi listeyi gözden geçirdi.

— Batı yolunda son zamanlarda çete grupları görünüyor mu?

Luo Da başını salladı.

— Birkaç küçük çete hakkında haber var. Ama henüz büyük bir saldırı olmadı.

— Yine de dikkatli olun. Kervanın malları yalnızca bizim aileye ait değil. Başka tüccarların da yükleri var.

— Anladım.

Yuanqi bir an duraksadı.

— Seyahatin süresi değişmedi mi?

— Şimdilik hayır. Yol şartlarına bağlı olarak bir hafta, belki de biraz daha fazla.

Shen Yuanqi başını salladı.

O, seyahat sırasında ailesinden uzak kalacağını biliyordu. Meiyun ve Tianyu için endişelense de, bu iş ailenin ana gelir kaynaklarından biriydi. Kervanların güvenliği onun sorumluluk alanına giriyordu.

Ambarın kapısından çıkarken Shen Rui ile karşılaştı.

Rui elinde tahta bir kılıç tutuyordu.

— Dayı, kervanla gidecek misiniz?

— Evet.

— Beni de götürün.

Yuanqı gülümsedi.

— Sen önce kılıcını düzgün kontrol etmeyi öğren.

Rui itiraz etti:

— Ben zaten yeterince iyiyim.

— Yichen'le çalışırken bunu ona da söylüyor musun?

Rui sustu.

Yuanqı onun omzuna dokundu.

— Bir gün kervanla sefere çıkmak istiyorsan, önce kendini korumayı öğren. Kervan yolu eğitim alanı değil.

Rui başını salladı.

— O zaman döndüğümüzde benimle çalışır mısınız?

— Vaktim olursa.

— Mutlaka olmalı.

Yuanqı gülümseyerek yoluna devam etti.

Akşam saatlerinde Shen Tianyu annesinin kucağında avlunun içindeydi.

Gün boyunca yaşanan ölçüm hadisesi ailenin büyüklerini düşündürse de evin günlük hayatı değişmemişti.

Meiyun çocuğu sakince sallıyordu.

— Bugün seni çok yordular, küçüğüm.

Tianyu onun sesine tepki vererek başını salladı.

Meiyun onun küçük elini tuttu. Parmakları annesinin parmağına sarıldı.

Bir müddət sonra o, uşağı beşiyə qoydu.

Beşiyin kənarında əvvəlki taxta oyuncaqlardan biri vardı. Oyuncağın səthi bir qədər köhnəlmişdi. Meiyun onu götürüb nəzərdən keçirdi.

Əvvəlki hadisəni xatırladı.

Taxta atın bir hissəsi yoxa çıxmışdı. Sonra taxta kubun küncü də eyni şəkildə itmişdi.

O, oyuncağı əlinə çevirib diqqətlə yoxladı.

Heç bir qırılma izi görünmürdü.

Meiyun oyuncağı yerinə qoydu.

— Görünür, böyüdükcə hər şeyi əlinə almaq istəyəcəksən.

O, uşağın üstünü örtdü və otaqdan çıxmazdan əvvəl bir dəfə də ona baxdı.

Tianyu artıq yuxuya getmişdi.

Həmin gecə Qaraçayın kənarındakı köhnə daş karxanasında külək əsirdi.

Karxananın bir hissəsi illər əvvəl tərk edilmişdi. Daşların çoxu çıxarılmış, bəzi keçidlər uçmuş, köhnə iş alətləri isə torpaq altında qalmışdı.

Gecənin qaranlığında oradan keçən bir tülkü daşların arasından sürətlə qaçdı. Bir anlıq dayanıb başını qaldırdı, sonra yenidən hərəkət etdi.

Karxananın dərinliyində, çatlamış böyük daşın səthindəki kiçik bir hissə əvvəlkindən fərqli görünürdü.

Heç bir səs olmadı.

Heç bir işıq yaranmadı.

Sadəcə daşın səthindəki çox kiçik bir parça yox idi.

Bu hadisəni görən heç kim yox idi.

Qaraçay şəhəri isə gecənin sakitliyində yatmağa davam edirdi.

Shen ailəsinin həyətində balaca Tianyu da beşiyində yatırdı.

Onun nə Mo Yançenin gətirdiyi kristalın nəticəsindən xəbəri vardı, nə də uzaqdakı karxanada baş verən dəyişiklikdən.

Ailə hələ də onun ruhani kökünün nə olduğunu bilmirdi.

Kristalın sirri isə cavabsız qalmışdı.

Bəzi sualların cavabı tapılmadığı üçün deyil, onları anlamaq üçün hələ kifayət qədər məlumat olmadığı üçün sirr olaraq qalırdı.

Qaraçay şəhərində yazın ilk günləri hiss olunmağa başlamışdı.

 

Qışın soyuğu tam çəkilməsə də, şəhərin küçələrində əvvəlki sərtlik qalmamışdı. Səhərlər çay üzərindən qalxan duman günəş yüksəldikcə seyrəlir, bazar meydanında satıcıların səsləri daha erkən eşidilirdi. Dəmirçilərin çəkicləri yenidən səhərdən axşama qədər işləyir, karvanlar şəhərin darvazalarından bir-birinin ardınca keçirdi.

 

Shen ailəsinin həyətində də adi bir gün başlayırdı.

 

Mətbəxdən gələn yemək qoxusu həyətin digər tərəfinə yayılmışdı. Xidmətçilər səhər işlərini görür, mühafizəçilər növbələrini dəyişir, ailənin gəncləri isə məşq meydanına toplaşırdılar.

 

Shen Rui taxta qılıncını çiyninə qoyaraq meydanın kənarında dayanmışdı. Qarşısında Shen Yichen qılıncının dəstəyini yoxlayırdı.

 

— Bu gün yenə məni məğlub etməyə çalışacaqsan? — Rui soruşdu.

 

Yichen ona baxmadan cavab verdi:

 

— Dünən də eyni şeyi demişdin.

 

— Dünən təsadüf idi.

 

— Ondan əvvəlki gün də?

 

Rui dodaqlarını büzdü.

 

— Sən həmişə söz tapırsan. Görək qılıncın da dilin qədər iti olacaqmı?

 

Yichen nəhayət başını qaldırıb ona baxdı.

 

— Başlayaq.

 

Meydanın ortasında dayanmış Çen U əlini qaldırdı.

 

— Danışmağı bitirmisinizsə, mövqelərinizi alın.

 

İki gənc dərhal yerini tutdu.

 

Çen U onların ayaqlarına baxdı.

 

— Shen Rui, sağ ayağını bir qədər geri çək. Ağırlığını çox qabağa vermisən. Rəqibin səni itələməsinə ehtiyac qalmayacaq. Özün tarazlığını itirəcəksən.

 

Rui ayağını düzəltdi.

 

— Belə?

 

— Daha yaxşıdır. Yichen, sənin də sol çiynin gərgindir. Qılıncı idarə edərkən bütün bədənini sərtləşdirmə. Hərəkət yalnız qoldan yaranmır.

 

Yichen başını tərpətdi.

 

— Başlaya bilərik?

 

— Başlayın.

 

Taxta qılıncların ilk zərbəsi meydanda əks-səda verdi.

 

Rui əvvəlcə irəli atıldı. Onun zərbəsi sürətli idi, lakin Yichen bir addım geri çəkilərək hücumun istiqamətini dəyişdirdi. Rui ikinci zərbəni vurmağa çalışanda Yichen qılıncını aşağıdan qaldırıb onun müdafiəsini kənara itələdi.

 

Rui dərhal geri çəkildi.

 

— Yenə!

 

Çen U onları bir müddət izlədikdən sonra başını yüngülcə tərpətdi.

 

— Yichenin üstünlüyü sürətində deyil. O, sənin növbəti hərəkətini gözləyir. Sən isə hər zərbədən sonra yenidən hücuma başlamaq istəyirsən.

 

Rui nəfəsini dərərək soruşdu:

 

— Bəs nə etməliyəm?

 

— Birinci zərbəni son zərbə kimi düşünmə. Yeddi Axın Qılıncı ardıcıl hərəkətlərdən ibarətdir. Bir hərəkət digərinə yol açmalıdır. Sən isə hər dəfə dayanıb yenidən başlayırsan.

 

Yichen qılıncını aşağı saldı.

 

— İstəsən, bu dəfə müdafiədə dayanım. Sən ardıcıllığı tamamlamağa çalış.

 

Rui bir an düşündü.

 

— Yaxşı. Amma bu dəfə geri çəkilmə.

 

— Sənin hücumun buna imkan versə, niyə çəkilim?

 

Rui ona narazı baxış atdı.

 

Məşq yenidən başladı.

 

Shen ailəsinin yaşayış hissəsində Lin Meiyun kiçik oğlunun yanında oturmuşdu.

 

Shen Tianyu artıq əvvəlki günlərə nisbətən daha çox hərəkət edirdi. Hələ otura bilmirdi, lakin əllərini uzadır, qarşısına qoyulan əşyaları tutmağa çalışırdı. Bəzən tutduğu əşyanı uzun müddət nəzərdən keçirir, sonra marağını itirərək başqa tərəfə çevrilirdi.

 

Meiyun onun qarşısına kiçik taxta fiqur qoydu.

 

— Görək, bu dəfə nə edəcəksən?

 

Tianyu əlini uzatdı.

 

Barmaqları fiqurun səthinə toxundu. O, taxtanı tutmağa çalışdı, lakin fiqur sürüşərək yan tərəfə düşdü.

 

Meiyun gülümsədi.

 

— Hələ bir az məşq lazımdır.

 

O, fiquru yenidən uşağın qarşısına qoydu.

 

Tianyu bu dəfə onu iki əli ilə tutdu. Taxta fiquru ağzına aparmağa çalışanda Meiyun dərhal əlini uzadıb onu götürdü.

 

— Yox, bunu yemək olmaz.

 

Tianyu anasının üzünə baxdı.

 

Meiyun onun barmaqlarını yüngülcə sığalladı.

 

Son həftələrdə oğlunun ətrafında baş verən bəzi qəribəlikləri xatırlayırdı. Taxta oyuncağın bir hissəsinin yox olması, bağdakı quru yarpağın kiçik parçasının izsiz itməsi... Bunlar ayrı-ayrılıqda çox kiçik hadisələr idi. Hətta onların həqiqətən baş verib-vermədiyinə əmin olmaq da çətin idi.

 

Ancaq Meiyun bunları tamamilə unuda bilmirdi.

 

O, oğlunun əllərinə baxdı.

 

Barmaqlarında heç bir yara yox idi. Dərisi sağlam, hərəkətləri isə yaşına uyğun görünürdü.

 

Bəlkə də sadəcə təsadüfdür.

 

Meiyun öz-özünə belə düşündü.

 

Qapının arxasından xidmətçinin səsi gəldi.

 

— Xanım, Mo müəllim gəlib. Ailə başçısı onu qəbul otağında gözləyir.

 

Meiyun başını qaldırdı.

 

— Təkdir?

 

— Xeyr. Yanında əvvəlki şagirdi də var.

 

Meiyun Tianyunu qucağına götürdü.

 

— Yaxşı. Bir azdan gələcəyik.

 

Qəbul otağında Shen Quren masanın arxasında oturmuşdu. Shen Yuanqı isə onun sağ tərəfində dayanmışdı.

 

Mo Yançen əvvəlki səfərindəki kimi sadə, tünd rəngli geyimdə idi. Yanında dayanan Lu Chen əlində uzun, taxta qutu tutmuşdu.

 

Shen Quren qonağa çay süzdürdü.

 

— Bu dəfə daha uzaqdan gəlmisiniz. Ümid edirəm, yolunuz rahat keçib.

 

Mo Yançen fincanı götürdü.

 

— Çətin olmadı. Qaraçay yolu bu mövsümdə nisbətən sakit olur.

 

Shen Yuanqı soruşdu:

 

— Dediyiniz yeni ölçü alətini gətirmisiniz?

 

Mo Yançen Lu Chenə baxdı.

 

Şagird taxta qutunu masanın üzərinə qoydu və qapağını açdı.

 

İçəridə tünd gümüşü çərçivəyə yerləşdirilmiş şəffaf kristal vardı. Kristalın altında dairəvi metal lövhə, ətrafında isə bir-birinə birləşdirilmiş nazik xətlər görünürdü. Çərçivənin dörd tərəfində kiçik daşlar yerləşdirilmişdi.

 

Shen Quren diqqətlə baxdı.

 

— Əvvəlkindən xeyli fərqlidir.

 

— Bu, sadə ölçü kristalı deyil, — Mo Yançen izah etdi. — Əvvəlki alət əsasən ruhani kökün ilkin reaksiyasını müəyyənləşdirirdi. Bu cihaz isə enerjinin kristal daxilindəki hərəkətini və reaksiyanın sabitliyini müşahidə etməyə imkan verir.

 

Shen Yuanqı qaşlarını çatdı.

 

— Yəni bu dəfə nəticə daha dəqiq olacaq?

 

— Daha çox məlumat əldə edəcəyik. Amma hər alətin də öz məhdudiyyəti var.

 

Mo Yançen sözlərini xüsusi vurğuladı:

 

— Əgər nəticə yenə qeyri-sabit olsa, bu, mütləq uşağın ruhani kökünün zəif olması demək deyil.

 

Shen Quren razılıqla başını tərpətdi.

 

— Bunu əvvəldən də demişdiniz. Bu dəfə də eyni ehtiyatla yanaşmağınızı istəyirəm.

 

— Mən də elə bunu istəyirəm.

 

Lu Chen kristalı qutudan çıxarmağa başladı.

 

Mo Yançen onu saxladı.

 

— Hələ yox. Əvvəlcə cihazın vəziyyətini yoxlayaq.

 

O, metal çərçivənin alt hissəsindəki kiçik düyməni çevirdi. Kristalın ətrafındakı dörd daş növbə ilə zəif işıq saçdı. Sonra işıqlar sönərək yenidən sabitləşdi.

 

— Cihaz işlək vəziyyətdədir, — Mo Yançen dedi.

 

Shen Yuanqı masaya yaxınlaşdı.

 

— Oğlumun bu ölçmədən zərər görməsi mümkündürmü?

 

Mo Yançen ona diqqətlə baxdı.

 

— Ölçmə zamanı kristal yalnız çox zəif ruhani enerji ötürür. Normal halda heç bir zərəri olmamalıdır. Ancaq əvvəlki reaksiyanı nəzərə alaraq, mən enerjini minimum səviyyədə saxlayacağam. Uşaq narahatlıq göstərsə, dərhal dayandıracağıq.

 

Shen Quren qısa müddət düşündü.

 

— Onda başlayaq.

 

Bir qədər sonra Lin Meiyun Tianyu ilə birlikdə qəbul otağına daxil oldu.

 

Shen Yuanqı dərhal ayağa qalxdı.

 

— Gəlmisiniz?

 

Meiyun başını tərpətdi.

 

— Tianyu indicə yatmışdı. Amma səsə oyandı.

 

Mo Yançen uşağa baxdı. Onun ifadəsi əvvəlkindən fərqli deyildi. Lakin bu dəfə əlində daha yaxşı cihaz vardı və əvvəlki uğursuz ölçmənin səbəbini anlamağa ümid edirdi.

 

— Onu rahat şəkildə masanın yanına gətirin.

 

Meiyun Tianyunu qucağında saxlayaraq yaxınlaşdı.

 

Lu Chen masanın üzərindəki kristalı hazırladı. Kristalın ətrafındakı metal halqaları bir-bir yoxladı.

 

Mo Yançen sakit səslə danışdı:

 

— Uşağın əlinə toxunmağımız kifayətdir. Onu kristala məcburən yaxınlaşdırmaq lazım deyil.

 

Meiyun oğlunun kiçik əlini ehtiyatla kristalın üzərinə yaxınlaşdırdı.

 

Tianyu əvvəlcə şəffaf səthə baxdı. Sonra barmaqlarını açaraq kristala toxundu.

 

İlk anda heç nə baş vermədi.

 

Mo Yançen cihazın altındakı kiçik enerji daşını işə saldı.

 

Kristalın içərisində zəif mavi işıq yarandı.

 

Lu Chen diqqətlə müşahidə edirdi.

 

— Başlanğıc reaksiyası sabitdir, — o dedi.

 

Mo Yançen cavab vermədi. O, kristalın daxilindəki işıq xətlərinə baxırdı.

 

Bir neçə nəfəs müddəti keçdi.

 

Mavi işıq kristalın mərkəzində toplanmağa başladı. Sonra onun ətrafında nazik xətlər yarandı. Xətlər əvvəlcə dairəvi şəkildə hərəkət etdi, daha sonra bir-birindən ayrılaraq kristalın müxtəlif istiqamətlərinə yayıldı.

 

Lu Chen qaşlarını çatdı.

 

— Müəllim...

 

— Gözləyin.

 

Mo Yançen cihazın göstəricilərinə diqqət yetirdi.

 

Kristalın işığı bir qədər gücləndi. Lakin bir neçə an sonra əvvəlki kimi sabit qalmadı. İşıq xətlərindən biri qəfil söndü. Digəri isə əks istiqamətdə hərəkət etməyə başladı.

 

Metal çərçivənin üzərindəki kiçik daşlar növbə ilə parıldadı.

 

Shen Yuanqı narahat halda soruşdu:

 

— Yenə əvvəlki kimi olur?

 

Mo Yançen cavab vermədi.

 

O, cihazın yanındakı tənzimləyicini bir qədər çevirdi.

 

Kristalın daxilindəki işıq yenidən dəyişdi.

 

Bu dəfə mavi rəngin içində çox zəif boz çalar yarandı. Həmin çalar bir anlıq kristalın mərkəzində göründü, sonra yox oldu.

 

Lu Chen nəfəsini saxladı.

 

— Mən belə bir reaksiya görməmişəm.

 

Mo Yançen onun sözünə cavab vermədi. Gözləri kristaldan ayrılmırdı.

 

Bir neçə saniyə sonra kristalın səthində nazik bir çat səsi eşidildi.

 

Meiyun dərhal oğlunun əlini geri çəkmək istədi.

 

— Dayandırın!

 

Mo Yançen dərhal cihazı söndürdü.

 

İşıqlar bir-bir söndü. Kristalın səthi yenidən şəffaflaşdı.

 

Tianyu isə sakit idi. O, əlini anasının barmaqlarına söykəyib ətrafdakı insanlara baxırdı.

 

Shen Yuanqı dərhal oğlunu yoxladı.

 

— Tianyu, yaxşısan?

 

Uşaq cavab vermədi. Sadəcə atasının üzünə baxdı.

 

Mo Yançen kristalı ehtiyatla götürdü.

 

— Ona heç nə olmayıb.

 

Shen Yuanqı sərt səslə soruşdu:

 

— Bəs bu çat?

 

Mo Yançen kristalın səthini işığa tutdu.

 

— Cihazın özü zədələnib. Uşağın bədənində hər hansı dəyişiklik görmürəm.

 

Shen Quren masaya yaxınlaşdı.

 

— Nəticə nədir?

 

Mo Yançen bir müddət susdu.

 

Sonra dedi:

 

— Əvvəlki ölçmədən daha çox məlumat əldə etdik. Amma nəticə yenə də tamamlanmadı.

 

Shen Yuanqı qaşlarını çatdı.

 

— Nə deməkdir bu?

 

— Kristalın reaksiyası normal ruhani kök ölçməsinə uyğun deyil. Enerji əvvəlcə sabit şəkildə yayılır, sonra isə öz istiqamətini dəyişir. Bəzi xətlər bir-birini tamamlayır, bəziləri isə sanki ölçmədən kənarda qalır.

 

Lu Chen sözə qarışdı:

 

— Bəlkə də cihazın uyğunluğu düzgün seçilməyib?

 

Mo Yançen ona baxdı.

 

— Bu ehtimalı istisna etmirəm. Amma cihazın nasazlığını da nəzərə almaq lazımdır.

 

Shen Quren soruşdu:

 

— Deməli, uşağın ruhani kökünün növünü müəyyən edə bilmədiniz?

 

— Bəli.

 

Otaqda qısa sükut yarandı.

 

Shen Yuanqı oğluna baxdı. Onun üzündə narahatlıq açıq görünürdü.

 

— Bu, onun gələcək kultivasiyasına mane ola bilərmi?

 

Mo Yançen bir qədər düşündü.

 

— Bunu indidən demək mümkün deyil. Ruhani kökün ölçülməsi uşağın gələcək imkanlarını tam müəyyənləşdirmir. Hətta sabit nəticə verən uşaqların da hamısı böyük kultivator olmur. Eyni şəkildə, ölçmə zamanı zəif görünən birinin gələcəkdə inkişaf etməsi də mümkündür.

 

O, cihazı yenidən qutuya yerləşdirdi.

 

— Mənim məsləhətim budur: uşağı tələsmədən böyüdün. Müəyyən yaşa çatanda daha geniş ölçmə aparmaq olar. O vaxta qədər onun bədəninin və ruhani hissiyyatının təbii inkişafını müşahidə etmək kifayətdir.

 

Shen Quren razılaşdı.

 

— Belə edəcəyik.

 

Meiyun isə hələ də Tianyunun əlini tutmuşdu.

 

— Bəs bu gün baş verənlər?

 

Mo Yançen ona baxdı.

 

— Hələlik bunu qeyri-adi ölçmə reaksiyası kimi qeyd etməkdən başqa bir şey edə bilmərik.

 

Ölçmədən sonra Mo Yançen və Lu Chen bir müddət Shen ailəsinin qonağı oldular.

 

Shen Quren onları həyətin sakit hissəsindəki kiçik otağa dəvət etdi. Orada cihazın nəticələri və gələcəkdə aparıla biləcək yoxlamalar haqqında danışdılar.

 

Lu Chen əvvəlki səfərdə gördüyü daş karxanası hadisəsini xatırlatdı.

 

— Müəllim, karxanadakı daşın yox olması ilə bugünkü reaksiya arasında əlaqə ola bilərmi?

 

Mo Yançen fincanını masaya qoydu.

 

— Ola bilər. Amma yalnız oxşarlığa əsaslanaraq nəticə çıxarmaq olmaz.

 

— Hər iki hadisədə maddə izsiz yoxa çıxıb.

 

— Bunu bilirik. Lakin bir hadisənin digərinə səbəb olduğunu sübut edə bilmirik.

 

Shen Quren söhbəti diqqətlə dinləyirdi.

 

— Sizcə, bu məsələni başqa ruhani məktəblərə bildirmək lazımdır?

 

Mo Yançen dərhal cavab vermədi.

 

— Hələ yox. Əlimizdə nə uşağın təhlükəli olduğunu, nə də xüsusi qabiliyyətə malik olduğunu göstərən etibarlı sübut var. Yalnız qeyri-adi ölçmə nəticəsi mövcuddur.

 

Shen Yuanqı dedi:

 

— Mən də oğlumun haqqında əsassız söz-söhbət yayılmasını istəmirəm.

 

Mo Yançen başını tərpətdi.

 

— Bu halda məlumatı yalnız öz qeydlərimdə saxlayacağam. Daha çox araşdırma aparmaq üçün uyğun şərait yarananda yenidən danışarıq.

 

Lu Chen müəlliminin qərarını qəbul etdi, amma görünür, gördükləri onu hələ də düşündürürdü.

 

O, kristalın səthində yaranan boz çaları xatırlayırdı.

 

Bu rəng adi ölçmə reaksiyalarında görünmürdü.

 

Günortadan sonra Shen Yuanqı karvan səfərinə hazırlıqla məşğul olmağa başladı.

 

Karvanın yola düşməsinə hələ bir neçə gün qalırdı. Səfərin özü təxminən bir həftə davam edə bilərdi. Marşrut Qaraçayın qərb yolundan keçərək yaxın ticarət məntəqələrinə uzanırdı.

 

Shen Yuanqı anbar müdiri Luo Da ilə birlikdə malların siyahısını yoxlayırdı.

 

— Dərman bitkilərinin qutuları ayrıca işarələnsin. Keçən dəfə iki qutu səhvən dəmir alətlərinin yanına qoyulmuşdu.

 

Luo Da siyahıya baxdı.

 

— Bu dəfə hər qutunun üzərində nişan olacaq. Mühafizəçilərin sayını da artırmışam.

 

— Neçə nəfər?

 

— On iki nəfər. Dördü təcrübəli döyüşçüdür, qalanları isə karvan mühafizəsində kifayət qədər təcrübə qazanıblar.

 

Shen Yuanqı siyahını yoxladı.

 

— Qərb yolunda son vaxtlar quldur dəstələri görünür?

 

Luo Da başını buladı.

 

— Bir neçə kiçik dəstə haqqında xəbər var. Amma hələ böyük hücum olmayıb.

 

— Yenə də ehtiyatlı olun. Karvanın malları yalnız bizim ailəyə aid deyil. Başqa tacirlərin də yükləri var.

 

— Başa düşdüm.

 

Yuanqı bir anlıq dayandı.

 

— Səfərin müddəti dəyişməyib?

 

— Hələlik yox. Yol şəraitindən asılı olaraq bir həftə, bəlkə də bir qədər artıq.

 

Shen Yuanqı başını tərpətdi.

 

O, səfər zamanı ailədən uzaqda olacağını bilirdi. Meiyun və Tianyu üçün narahat olsa da, bu iş ailənin əsas gəlir mənbələrindən biri idi. Karvanların təhlükəsizliyi onun məsuliyyətinə daxil idi.

 

Anbarın qapısından çıxanda Shen Rui ilə qarşılaşdı.

 

Rui əlində taxta qılınc tutmuşdu.

 

— Dayı, karvanla gedəcəksiniz?

 

— Bəli.

 

— Məni də aparın.

 

Yuanqı gülümsədi.

 

— Sən əvvəlcə qılıncını düzgün idarə etməyi öyrən.

 

Rui etiraz etdi:

 

— Mən artıq kifayət qədər yaxşıyam.

 

— Yichenlə məşq edəndə bunu ona da deyirsən?

 

Rui susdu.

 

Yuanqı onun çiyninə toxundu.

 

— Bir gün karvanla səfərə çıxmaq istəyirsənsə, əvvəlcə özünü qorumağı öyrən. Karvan yolu məşq meydanı deyil.

 

Rui başını tərpətdi.

 

— Onda qayıdanda mənimlə məşq edərsiniz?

 

— Vaxtım olsa.

 

— Mütləq olmalıdır.

 

Yuanqı gülümsəyərək yoluna davam etdi.

 

Axşam saatlarında Shen Tianyu anasının qucağında həyətin içində idi.

 

Gün ərzində baş verən ölçmə hadisəsi ailənin böyüklərini düşündürsə də, evin gündəlik həyatı dəyişməmişdi.

 

Meiyun uşağı sakitcə yelləyirdi.

 

— Bu gün səni çox yordular, balaca.

 

Tianyu onun səsinə reaksiya verərək başını tərpətdi.

 

Meiyun onun kiçik əlini tutdu. Barmaqları anasının barmağına sarıldı.

 

Bir müddət sonra o, uşağı beşiyə qoydu.

 

Beşiyin kənarında əvvəlki taxta oyuncaqlardan biri vardı. Oyuncağın səthi bir qədər köhnəlmişdi. Meiyun onu götürüb nəzərdən keçirdi.

 

Əvvəlki hadisəni xatırladı.

 

Taxta atın bir hissəsi yoxa çıxmışdı. Sonra taxta kubun küncü də eyni şəkildə itmişdi.

 

O, oyuncağı əlinə çevirib diqqətlə yoxladı.

 

Heç bir qırılma izi görünmürdü.

 

Meiyun oyuncağı yerinə qoydu.

 

— Görünür, böyüdükcə hər şeyi əlinə almaq istəyəcəksən.

 

O, uşağın üstünü örtdü və otaqdan çıxmazdan əvvəl bir dəfə də ona baxdı.

 

Tianyu artıq yuxuya getmişdi.

 

Həmin gecə Qaraçayın kənarındakı köhnə daş karxanasında külək əsirdi.

 

Karxananın bir hissəsi illər əvvəl tərk edilmişdi. Daşların çoxu çıxarılmış, bəzi keçidlər uçmuş, köhnə iş alətləri isə torpaq altında qalmışdı.

 

Gecənin qaranlığında oradan keçən bir tülkü daşların arasından sürətlə qaçdı. Bir anlıq dayanıb başını qaldırdı, sonra yenidən hərəkət etdi.

 

Karxananın dərinliyində, çatlamış böyük daşın səthindəki kiçik bir hissə əvvəlkindən fərqli görünürdü.

 

Heç bir səs olmadı.

 

Heç bir işıq yaranmadı.

 

Sadəcə daşın səthindəki çox kiçik bir parça yox idi.

 

Bu hadisəni görən heç kim yox idi.

 

Qaraçay şəhəri isə gecənin sakitliyində yatmağa davam edirdi.

 

Shen ailəsinin həyətində balaca Tianyu da beşiyində yatırdı.

 

Onun nə Mo Yançenin gətirdiyi kristalın nəticəsindən xəbəri vardı, nə də uzaqdakı karxanada baş verən dəyişiklikdən.

 

Ailə hələ də onun ruhani kökünün nə olduğunu bilmirdi.

 

Kristalın sirri isə cavabsız qalmışdı.

 

Bəzi sualların cavabı tapılmadığı üçün deyil, onları anlamaq üçün hələ kifayət qədər məlumat olmadığı üçün sirr olaraq qalırdı.