Bölüm 19: Haydarabad Cevheri

Abbasi Halifeliği’nde, Charax Spasinu’da, Şam’da ve benzeri yerlerde bunu yapsalardı hiçbir sorun olmazdı. Çünkü Abbasi Halifeliği’nin tüccarları, mücevherden, şifalı bitkiye, ipekten, çay yaprağından, çömlekçilikten, madenlere kadar kendilerine kâr getirebilecek her şeyle ilgileniyorlardı.

Buna kölelik de dahildi; Halife tüccarları da bu ticaretle meşguldü.

Ancak Büyük Tang’ta herkes madencilik ve rafinaj işiyle ilgilenmiyordu. En başından beri hedef kitleleri yanılmıştı.

Üstelik başkentte çok az kişi Sanskritçe konuşmayı biliyordu. Potansiyel bir alıcı bulsalar bile dil engeli karşı tarafın ne hakkında konuştuğunu anlamasını engelliyordu.

Şüphesiz onların bu yönteminin işe yaraması pek mümkün değildi. Bu onlar için olduğu kadar Büyük Tang için de bir kayıpla sonuçlanacaktı. Ya da belki de buraya yapılacak yolculuk için en başından beri pek bir beklentileri yoktu.

Kalbinin derinliklerinde elleri boş ayrılmaya çoktan hazırlanmış olabilirler.

“Bütün bunları değiştirmeliyim!”

Arabadan inerken Wang Chong’un gözlerinde bir parıltı parladı. Shen Hai ve Meng Long aceleyle onu takip etti.

“İki usta, selamlar.”

Wang Chong onlara doğru yürüdü ve saygıyla eğildi.

Arkalarında bir varlığı fark eden iki Sindhi keşiş arkalarını döndü. Ancak onun ergenlik çağındaki genç bir adam olduğunu görünce yüzlerinde hayal kırıklığı dolu bir ifade belirdi.

“Boluo sawuduo…”

Keşişlerden biri sert bir ifade takındı ve Wang Chong’a gitmesi için el salladı.

Reddedildi!

Shen Hai ve Meng Long birbirlerine baktılar ve diğerlerinin gözlerindeki kahkahayı gördüler.

Bu iki Sindhi keşişin davranışlarında bir kalıp olduğunu söyleyebilirlerdi. Her ne kadar etrafta birini arıyor olsalar da ona yaklaşan birçok kişi de vardı. Ancak onlarla biraz konuştuktan sonra çoğu onlar tarafından reddedildi.

Şüphesiz genç efendileri de reddedilen gruplardan biriydi!

Bu geziyi merak ediyorlardı ama görünüşe bakılırsa Wang Chong’u abartıyor gibi görünüyorlardı. Genç efendileri hâlâ aynı yaşlı genç efendiydi, onda farklı hiçbir şey yoktu!

“Genç efendi karşı tarafla fikir birliğine varmayı başaramamış gibi görünüyor.”

“Bir fikir birliğine varamadıkları için değil, önceden birbirleriyle iletişime bile geçmediler. Genç efendi muhtemelen karşı taraf tarafından reddedilmeyeceğini düşünmüştü.”

İkisi kıkırdadı.

Ancak şaşırtıcı bir olay yaşandı.

“Beni reddetmek için bu kadar aceleci olmayın. Genç olabilirim ama sizin Wootz çeliğinizi satın almak için en iyi adayım.”

Wang Chong’un ses tonu değişti ve bir gülümsemeyle birlikte Shen Hai ve Meng Long’un daha önce hiç duymadığı bir sürü kelime ağzından çıktı. Sanskritçe!

Shen Hai ve Meng Long şaşırmıştı. Wang Chong’un aksanı iki yabancı keşişin aksanıyla aynıydı!

Kendi genç efendileri aslında Sanskritçe biliyordu!

Bu nasıl mümkün oldu?

Yüzlerinde bir inançsızlık ifadesi belirdi. Kulaklarına inanamadılar. Genç efendilerinin Sanskritçesi sadece değişken değildi, hatta kulağa son derece akıcı geliyordu.

Sanki bunu onlarca yıldır öğreniyormuş gibi görünüyordu.

Ama sorun şuydu ki, genç efendileri bunu nereden öğrenmişti?

On yıldan fazla bir süredir Wang Yurdu’ndalar ama Wang Chong’un bir Sanskritçe öğretmeninin yanında eğitim aldığını hiç görmemişlerdi. Aslında son on yılda Wang Yurdu’na gelip orada bulunan tek bir Sanskritçe öğretmeni yoktu.

Eğer öyleyse, genç efendileri dünyanın neresinde bu kadar akıcı Sanskritçe öğrendi?

“Sanskritçe biliyor musun?”

İki Sindhi keşişi, Shen Hai ve Meng Long’dan daha da şaşırmıştı. Özellikle arkasını dönüp Wang Chong’u tamamen görmezden gelen yabancı keşişin yüzü şaşkınlıktan başka bir şey ifade etmiyordu.

Birkaç aydır Central Plains’teydiler ama ilk kez Büyük Tang’da Sanskritçe bilen bir Han görüyorlardı. Üstelik olağanüstü bir gençti.

Her nasılsa bu ikili arasında bir akrabalık duygusu uyandırdıçocukla birlikte gönderin.

“Heh, bir çocuk Sanskritçe bilemez mi?”

Wang Chong sakince söyledi. Sanskritçesini bundan otuz yıl sonra önceki hayatında öğrenmişti. O dönemde kendisi gibi Sanskritçe bilen bir avuç insan vardı. Ancak şu anda Wang Chong, muhtemelen başkentte bu dili bilen çok az kişiden biri olduğunun farkındaydı.

“Hepinizden saklanmayacağım, ben Büyük Tang’ın Dükü Jiu’nun torunuyum. Sizin sözlerinizle Sindhu’nun Kshatriya’sına eşdeğerdir. Orta Ovalarda Wootz çeliğine ilgi duyan ve bunu karşılayabilecek çok fazla insan yok. Ancak ben onlardan biriyim.”

dedi Wang Chong. Sözlerinin ortasında bir jeton çıkardı ve onu geri çekmeden önce gösterdi:

“Arkamdaki iki kişiyi görüyor musun? Onlar evimin muhafızları. Artık bana inanabilmelisin.”

İki Sindhi keşişin bakışlarındaki şaşkınlık daha da derinleşti. Genç yaşına rağmen küçük çocuk aslında Sindhu’nun Kshatriya’sını biliyordu.

Ancak çok geçmeden ifadeleri karardı.

“Wootz çeliği mi? Korkarım yanılıyorsunuz. Biz Wootz çeliğini satmak için burada değiliz. Haydarabad cevherlerini satmak için buradayız!”

“Central Plains’e bu kadar uzaklara gitmemizin nedeni cevherlerimiz için zengin bir alıcı veya uzun vadeli bir işbirlikçi aramaktı.”

İki kişi şunları söyledi.

“Ah?”

Wang Chong şok olmuştu. Cevapları beklentisinin ötesinde bir şeydi. Ancak Wang Chong başka bir konu hakkında daha endişeliydi:

“Haydarabad cevherleri mi? Wootz çeliğini değil Haydarabad cevherlerini mi satıyorsunuz?”

“Bir.”

İki yabancı keşiş ciddi bir şekilde başlarını salladılar.

Wang Chong şaşkına dönmüştü. Bu şaka onun kabul edemeyeceği kadar büyüktü. Başından beri ikisinin rafine Wootz çeliğini sattıklarını düşünüyordu. Ancak ilkel cevherleri sattıklarını düşünmek bile mümkün değil.

Ancak meseleyi düşününce, Haydarabad madeni yeni ortaya çıkmıştı ve yalnızca birkaç yıl sonra ‘Wootz çeliği’ adı tarihte ortaya çıktı.

İsmin yalnızca birkaç yıl sonra ortaya çıkacağını unutmuş ve onlardan önce bundan söz etmişti.

“Gongzi, Wootz çeliği Orta ovadan gelen bir isme benzemiyor. Her ne kadar bu mütevazı keşiş pek çok yere gitmiş ve pek çok şey görmüş olsa da, bu tür çeliğin adını hiç duymadım. Gongzi’ye bunu nereden duyduğunuzu sorabilir miyim?”

Yabancı keşişlerden biri kaşlarını çattı ve şüpheyle sordu.

“Bu… Sindhu’nun Haydarabad’ının Wootz çeliği olarak bilinen inanılmaz bir çelik ürettiğini duydum, bu yüzden Wootz çeliği sattığınızı düşündüm.”

Elbette Wang Chong bunu önceki hayatında duyduğunu söyleyemezdi. Böylece olaya rastgele bir bahane uydurdu.

“Ya?”

İki yabancı keşiş biraz şaşırmıştı. Uzun bir konuşmanın ardından Wang Chong’un Haydarabad madenini Wootz çeliğiyle karıştırdığını fark ettiler:

“Sindhu’da yalnızca Haydarabad madeni var, orada Wootz çeliği diye bilinen bir şey yok. Korkarım gongzi yanılıyor.”

“Ancak, ‘Wootz çeliği’ ismi kulağa hoş geliyor ve eğer gongzi’nin bir sakıncası yoksa bu ismi anavatanımıza geri getirmeyi umuyoruz. Belki de Wootz çeliği Haydarabad cevherinin resmi adı olabilir.”

“Umrumda değil, çekinmeyin!”

Wang Chong, bunun büyük bir mesele olmadığını belirtmek için hızla ellerini salladı. Aynı zamanda zihninde tuhaf bir his oluştu.

Wang Chong önceki hayatında Wootz Steel isminin nasıl ortaya çıktığını unutmuştu. Ancak görünüşe bakılırsa Wootz Steel’e adını veren o olacakmış gibi görünüyordu.

Bu, Wang Chong’a sanki tarih yazıyormuş gibi saçma bir izlenim verdi.

“Minnettarlığımız.”

Wang Chong’un onayını duyan iki Sindhu keşişi gülümsedi. Aynı zamanda ergenlik çağındaki çocuk hakkındaki izlenimleri de önemli ölçüde gelişti.

“İki usta, kusura bakmazsanız, müzakereye başlamadan önce elinizdeki Haydarabad cevherlerine bir bakabilir miyim?”

Wang Chong aniden şöyle dedi.

“Elbette!”

Wang Chong’un isteğini duyan iki yabancı keşiş, fazla tereddüt etmeden kabul etti. Bir müşterinin iş konuşmadan önce mallara bakmak istemesi anlaşılabilir bir durumdu.

Rahiplerden biri çirkin, kapkara, kirli görünümlü, dış görünüşü tuhaf bir demir kutu taşıyordu.

“İşte bu kadar!”

Wang Chong şaşırmıştı. İkilinin elindeki kapkara tuhaf görünümlü demir kutuyu uzun zamandır fark etmişti. Dış görünüşten de öyleBunun Central Plains’ten gelen bir şey olmadığı açık.

Ancak Wang Chong, Haydarabad cevherini burada saklayacaklarını hiç beklemiyordu.

“İşte bu kadar!”

Gerçekten de keşiş sağ elini kutuya koydu ve siyah, benekli, pürüzlü yüzeyli, oval bir cevheri Wang Chong’a götürdü.

Bu cevhere bakan Wang Chong’un kalbi öfkeyle atmaya başladı. Haydarabad cevheri! Sonunda bu efsanevi cevheri görebilmişti!

“Sonunda buldum!”

Wang Chong’un kalbi hızla çarpıyordu.

Önceki yaşamındakilerle karşılaştırıldığında Haydarabad cevherinin adı hâlâ mütevazıydı.

Wang Chong, bu iki Sindhi keşişinin bile şu anda ellerinde olan Haydarabad cevherinin gerçek önemini bilmediğine bahse girmeye cesaret etti.

Xuanshui Caddesi birçok insanla doluydu ve sayısız zengin iş adamı onun yanından geçti, ancak tek bir kişi bile bakmadı.

Wang Chong, Sindhi keşişlerinin huzuruna çıkmasaydı Büyük Tang’ın bu değerli Haydarabad madenini elde etme fırsatını kaybedeceğinin çok iyi farkındaydı.

“Hı!”

Wang Chong ellerini uzattı ve sakin bir ifadeyle Haydarabad cevherini Sindhi keşişin elinden aldı.

“Ağır!”

Bu Wang Chong’un bu konudaki ilk izlenimiydi. Haydarabad cevheri göründüğünden çok daha ağırdı. Wang Chong kabaca bir tahmin yaptı ve bunun kırk ila kırk ila elli jin civarında olduğunu belirledi.

1 jin ~ 0,5kg

Wang Chong’un mevcut gücü göz önüne alındığında, onu taşımak onun için yorucuydu.

“Bu iki keşiş çok güçlü!”

Wang Chong bilinçsizce iki yabancı keşişe baktı. Bundan önce sadece üzerlerindeki Haydarabad cevherini fark etmişti ve güçlerine fazla odaklanmamıştı.

Bu Haydarabad cevherini sanki hiçbir ağırlığı yokmuş gibi taşıyabilmeleri, güçleri kesinlikle dikkate değerdi.

Wang Chong onlara çok uzun süre bakmadı. Dikkati hızla elindeki cevhere döndü. Adı kısa sürede dünyayı sarsacak olan Haydarabad cevheri siyah, benekli ve sıradan görünüyordu. Aslında çirkin olduğunu söylemek yanlış olmazdı.

Wang Chong, sadece dış görünüşüyle ​​bile onun diğer metal cevherlerinden farkını anlayamıyordu.

Bu açıdan Haydarabad cevherinin değerinin gözden kaçması şaşırtıcı değildi. Büyük Tang’daki sayısız alim ve dahiye rağmen hiçbiri onun değerini hissedemedi.

Ancak Wang Chong, diğer metal cevherlerinin öneminin bu cevherle kıyaslanamaz olduğunu biliyordu.

Bu, silah dövmek için kullanılan en keskin ve en mükemmel malzemeydi!

“Haydarabad madenini yakın zamanda fark ettik ve diğer metal cevherlerinden yaklaşık üç ila dört kat daha ağır. Bu özelliği bile tek başına onun en iyi cevherlerden biri olduğunu kanıtlıyor.”

İki Sindhi keşişin iş gibi sesi kulaklarına ulaştı:

“Hala bir cevher olmasına rağmen, içinde yüksek oranda metal içeriyor, dolayısıyla ondan ihtiyaç duyulanı çıkarmak için aşırı karmaşık işleme yöntemlerine gerek yok. Yüksek kaliteli metale ihtiyacınız varsa, o zaman Haydarabad cevheri kesinlikle beklentilerinizi karşılayacaktır!”

“Ayrıca, Haydarabad cevheri son derece keskindir. Onunla bir bıçak dövmeyi denedik ve çok fazla öğütmeden, zaten son derece keskin. Diğer bıçakları kolayca kesebiliyor, bu da onu metal işçiliği için mükemmel bir malzeme haline getiriyor!”

“Bu, cevherin ilk partisi. En yüksek fiyatı veren ve en çok satın alan, saygımızı kazanacak. O kişi bizim için en uygun işbirlikçi olur.”

…

İki Sindhi keşişi açıkladı.

Açıklamalarını duyan Wang Chong, iç çekmeden edemedi. Doğrudan açıklamaları göz önüne alındığında, ikilinin eli boş dönmesi ve Haydarabad cevher işinin Central Plains’den kaçmasına neden olması şaşırtıcı değil.

Karşılaştırıldığında, önceki yaşamında Wootz çeliği için kullanılan tanım kısa, zarif ve dikkat çekiciydi:

Dünyanın en zarif ve keskin silahı, savaş alanının kabusu!

——Bu açıdan Wang Chong, iki Sindhi keşişten bile daha bilgiliydi.

条支: Charax Spasinu (Characene)

Charax Spasinu, Characene ülkesinin başkentidir ve Fırat ile Dicle Nehri arasında yer alır.

Şu anda yer Irak olarak biliniyor.

İfadenin kendisi Antakya’ya atıfta bulunmaktadır, ancak pek çok kelime vardır.Antakya’nın başvurabileceği şehirler. (Bunda özellikle Charax Spasinu’yu kastediyor)

汉人: Han

Daha önce açıkladığımı hatırlıyorum ama ne olur ne olmaz diye tekrar yapacağım.

Çin uyrukluğunun tamamını ifade eder.

Qin Shi Huang tüm Çin’i fethettikten sonra Qin Hanedanlığı kuruldu.

Ancak Liu Bang ve Xiang Yu’nun isyan başlatması uzun sürmedi ve sonunda Liu Bang, Çin’in yeni imparatoru oldu. Onun hanedanı Han Hanedanlığı olarak biliniyordu.

Gelecek yıllarda hanedan refaha kavuştu ve vatandaşları kendilerini Han halkı olarak adlandırmaya başladı (arkadakileri atlayıp Han’la gideceğim).

Bugüne kadar nadiren kullanılsa da Çin’deki insanların kendilerini Han olarak tanımlamaları yanlış değil.

Kshatriya:

Hindistan toplumunun kast sistemi.

Brahmin -> Kshatriya -> Vaishya -> Shudra (Ve daha da aşağısı, Dalit)

O zamanlar kast sistemi toplumun önemli bir bölümünü oluşturuyordu.