Bölüm 75: Bir Yem

Nine’ın açıklamasını duyan Kyle anlayışla başını salladı. Görünüşe göre gerçekten bir hazine bulmuşlar.

Ayrıca Kyle mağaranın yerini duyduğunda, bu dağda bulunan iki altın haç işaretinden biriyle aynı olduğundan emin oldu.

Kyle düşünmeye başladı, mana taşları ışınlanma düzeneklerini ve diğer birçok şeyi etkinleştirmek için kullanıldığından değerliydi.

Mana taşları, içerisinde bol miktarda mana barındıran ve yalnızca doğal yollarla üretilen bir tür mavi renkli taştı.

Bu yüzden bütün Krallıklar bunları altın sikkelerden sonra ikinci para birimi olarak kullanmışlardır.

Ayrıca bir mana taşının satışı, 5-6 kişilik fakir bir ailenin bir ay rahat yaşamasına yetiyordu çünkü;

1 mana taşı=100 altın para,

1 altın sikke = 100 gümüş sikke,

1 gümüş sikke = 100 bronz sikke.

Kyle’ın bu değerli taşları başkasına bırakması çok yazık olurdu.

Şu an tek eksiği para ama eğer Nine doğruyu söylüyorsa bu sorun bir süreliğine çözülebilir.

Bir süre düşündükten sonra Kyle, Nine ve Tainin’e mana taşı mağarasına doğru tekrar gitmek isteyip istemediklerini sordu.

Kyle onların bu teklifi kabul edeceğini beklemiyordu çünkü az önce çok sayıda (-C)-Seviye solucan tarafından kovalandıklarını gördü.

Kendisinden önce mana mağarasını bulan onlar olduğu için, nezaket olsun diye sormuştu.

Ancak şaşırtıcı bir şekilde, böylesine trajik bir olay yaşamalarına rağmen hem Nine hem de Tainin hemen kabul ettiler.

Mana taşlarını da bırakmaya yanaşmıyorlarmış anlaşılan.

Yaklaşık otuz dakika sonra;

Mağaranın girişinde bulunan kayaların arkasına, kirli çamurlu giysiler giymiş üç kişi ve küçük kırmızı bir kuş saklanıyordu.

İlerlemeye cesaret edemediler çünkü kayaların önünde beşten fazla (-C)-Seviye solucanın mana taşlarını kemirdiği büyük bir açık alan vardı.

Ayrıca açık alanın sonunda küçük dağlar halinde çok sayıda mana taşı yığılmıştı.

Kyle kayanın arkasından bakıp solucanların arkasındaki mana taşlarına baktığında gözlerinde bir parıltı belirdi.

Çok fazla mana taşı vardı!

Yarısını alsa bile zengin olacak. Kyle kaç tane olduklarını bile sayamadı.

Mağaranın girişi gizli değildi ve herhangi bir tuzak da yoktu, bu yüzden mağaraya girdikleri anda Kyle solucanları ve tüm mana taşlarını görebildi.

Sanki mana taşları herkesi onları almaya çağırıyordu.

Kyle mana taşlarına bakarken, yanında oturan Nine fısıldadı.

“Peki plan ne?”

Kyle derin bir nefes alıp başını geriye attı. Ne yapmaları gerektiğini zaten biliyordu.

“Sanırım bir yem lazım.”

Kyle’ın sözlerini duyan Nine ve Tianin birbirlerine baktılar ve aceleyle başlarını salladılar.

Yem gibi davranmaları söz konusu olamazdı.

Daha bir saat önce solucanlar onları kovaladığında ölümlerinin gözlerinden geçtiğini gördüler.

Neyse ki solucanlar hızlı değillerdi, yoksa Nine ve Tainin başlarına neler geleceğini hayal bile edemezlerdi.

Kyle onların isteksiz ifadesini görünce o da hemen başını salladı.

O da yem olmayı reddetti.

Herkes ne yapacağını düşünürken, yakındaki bir kayanın tepesinde oturan Bia esnedi.

Üçü de aynı anda Bia’ya baktılar ve yüzlerinde bir gülümseme belirdi.

Çok yorgun olduğu için sadece uyumak isteyen Bia, herkesin kendisine bakıp gülümsediğini görünce birden omurgasından aşağı bir ürperti indiğini hissetti.

-‘Bok.’

Sonunda Bia, Kyle’a bir süre küfür ettikten sonra isteksiz bir ifadeyle yem olmayı kabul etti.

Kyle, Nine ve Tainin aceleyle kayanın arkasından uzaklaşıp köşede bulunan başka bir kayanın arkasına saklandılar.

Öte yandan Bia derin bir nefes aldıktan sonra kanatlarını çırparak solucanlara doğru uçtu.

Gözlerinde isteksizlik vardı. Bunu yapmak istemiyordu ama Kyle bulduğu bir sonraki hazineyi ona vereceğine söz verdiği için kabul etti.

Küçük bedeniyle, başka hiçbir şeyle ilgilenmeden mana taşlarını kemiren solucanların tepesinde belirdi.

Bia derin bir nefes aldıktan sonra kanatlarını çırptı ve kanatlarının altından yumruk büyüklüğünde iki altın ateş topu fırladı.

Ateş topları doğrudan iki solucanın kafasına çarptı ancak solucanların hepsi (-C)-Seviyesinde olduğundan onları en ufak şekilde etkilemedi.

Solucanlar yüksek sesle çığlık atarak aceleyle ter içinde kalan Bia’ya doğru baktılar.

Uzun ve iri vücutlarıyla solucanlar onu ısırmaya çalıştılar ama Bia saldırılarından zar zor kaçarak etrafta uçmaya başladı.

Bu kargaşadan dolayı etrafta yatan diğer solucanlar da Bia’yı görüp ona saldırmaya başladılar.

Kısa süre sonra mağaranın içindeki tüm solucanlar, bölgelerine izinsiz giren Bia’yı öldürmeye kararlıydılar.

Bia da rahat bir nefes aldı, çünkü uçuyordu ve solucanlar ona yaklaşamıyordu. Şimdi tek yapması gereken onları dışarı çekmek, böylece Kyle ve diğerleri mana taşlarını alabilsin.

Bia rahatlarken birden mağaranın her tarafı sallanmaya başladı.

Aşağı baktı ve neredeyse çıldırdı.

Yer altından aniden önceki solucanların iki katı büyüklüğünde, büyük, siyah renkli bir solucan çıktı.

Vücudu neredeyse mağaranın tepesine kadar ulaşacak kadar büyüktü. Solucan yüksek sesle tısladı ve uykusunu bölmeye cesaret eden küçük böceği doğrudan yemek için kocaman ağzını açtı.

Bia, uzun, jilet gibi keskin dişleri görünce gözlerini kıstı.

(+C)-Sırasıydı!

Öte yandan Kyle’ın gözleri bir başka Boss Canavarı gördüğünde fal taşı gibi açıldı.

Bu sonucu beklemiyordu.

Bia’nın şaşkın ifadesini gören Kyle, zihninde aceleyle çığlık attı.

‘Bia hemen geri uç!!!’

Kyle solucana saldırmaya hazırlanırken solucanın jilet gibi keskin dişlerinin Bia’yı neredeyse parçalara ayıracağını gördü.

Fakat Kyle’ın endişeli bakışları altında, Bia’nın vücudundan aniden büyük altın alevler fışkırdı ve (+C)-Seviye solucan çığlık atarak ağzını geri çekti.

Yaralanan olmadı, sadece aniden çıkan alevleri görünce şaşırdı.

Solucanın dikkatini dağıtmasından faydalanan Bia, hızla mağaranın çıkışına doğru geri çekildi.

Sanki kafasının içinde birisine lanet ediyormuş gibi yüzü kül rengine dönmüştü.

-‘Kyle, seni bu sefer gerçekten öldüreceğim orospu çocuğu.’